Պահոց | 4:10 ե.

ՄԱՐՍԵԼ ՊՐՈՒՍՏ

23 Հլս

Այն կանանց, ովքեր մեզ չեն սիրում, մենք վերաբերվում ենք, ինչպես կվերաբերվեինք անհայտ կորածներին`անհուսության գիտակցումը չի խանգարում մեզ սպասել: Մենք ապրում ենք զգաստ, ականջ դրած: Մայրը, որի որդին ծով է դուրս եկել վտանգավոր նավարկության, յուրաքանչյուր րոպե երևակայում է (եթե նույնիսկ վաղուց կասկած չկա, որ նա զոհվել է), որ ահա որդին կգա` հրաշքով փրկված, ողջ ու առողջ: Եվ այդ սպասումը` հիշողության  ուժի ու մարմնի դիմադրողականությամբ պայմանավորված, կամ կօգնի նրան ապրել տարիները, որոնց ընթացքում նա կկարողանա կրել կորուստը, կսկսի փոքր-ինչ մոռանալ, կյանք վերադառնալ, կամ կսպանի նրան…berloganet_1793525488

ՌԻՉԱՐԴ ՄԱԹՍՈՆ

23 Հլս

Մի՞թե մարդու կյանքում ինչ-որ բան է փոխվում, երբ նա հանում է վերարկուն: Դա չի փոխվում նաև այն ժամանակ, երբ մահը զրկում է նրան մարմնի տեսքով թաղանթից: Մարդը մնում է նույն անհատականությունը: Ոչ ավելի խելացի: Ոչ ավելի երջանիկ: Ոչ ավելի ազատ: Այնպիսին, ինչպես նախկինում էր: Մահն ընդամենը կյանքի շարունակությունն է մեկ այլ մակարդակի վրա:aac3927b460e3488ef59698ff58

%d bloggers like this: