Պահոց | 6:28 ա.

ՋՈՆ ՎԵՐԴՈՆ

27 Հնս

Ամենածանր տառապանքները կյանքում պատճառում են սխալները, որոնք մենք հրաժարվում ենք խոստովանել, մեր արարքները` այնքան անհամապատասխան են մեր իրական էությանը, որ անուժ ենք մտածելու դրանց մասին: Եվ մենք երկատվում ենք, վերածվում ենք երկու մարդու` մի մաշկի տակ, և այդ երկուսն իրար ատում են: Մեկը սուտասան է, մյուսը նա է, ով չի սիրում սուտասաններին: Մեկը գող է, մյուսը նա է, ով ատում է գողերին: Ու ոչինչ չի համեմատվի այն ցավի հետ, որ պատճառում է այդ անվերջանալի կռիվը մեր ենթագիտակցության ներսում: Մենք կարող ենք դրանից փախչել, բայց նա վազ է տալիս մեզ հետ: Ուր էլ մենք գնանք` այդ կռիվը միշտ կլինի մեր ներսում:3

ՍՎԵՆ ՌԵԳԵՆԵՐ

27 Հնս

Դա ի՞նչ բան է` «կյանքի պարունակությունը»: Կյանքի պարունակությունը բացարձակապես անիմաստ հասկացություն է: Ի՞նչ ես ուզում դրանով ասել` կյանքի պարունակություն: Այդ ի՞նչ մի պարունակություն է: Կյանքը հո բաժակ չի, կամ շիշ, կամ դույլ, մի ինչ-որ տարողություն, որն ինչ-որ բանով լցնում են, որը դեռ պետք է ինչ-որ բանով լցնել, որովհետև այս աշխարհում բոլորին թվում է, թե իրենց անպատճառ անհրաժեշտ է ինչ-որ կյանքի պարունակություն: Մի՞թե կյանքը հենց դա է` ընդամենը զետեղարան մեկ այլ բանի համար: Այս տեսակի տակա՞ռ: Փսխելու տոպրա՞կ…regener

%d bloggers like this: