Պահոց | 6:02 ե.

ՄԻ ԴՐՎԱԳ ԱՅՎԱԶՈՎՍԿՈՒ ԿՅԱՆՔԻՑ

23 Ապր

1877 թվականին Էջմիածինը թույլատրում է Հովհաննես Այվազովսկուն օրինականացնել իր ապահարզանը անգլուհի կնոջից` Յուլիա Կրևից: 1882 թ. նկարիչն ամուսնանում է Աննա Մկրտչի Սարգսյանի (Բուռնազյանի) հետ: Ամուսնալուծության պատճառներից մեկն էլ այն էր, որ Կրևսը Այվազովսկու երեխաներին (չորս աղջիկ) անջրպետել էր հայկական միջավայրից և ամուսնացրել օտարազգիների հետ: Գոհ Բուռնազյանի հետ ամուսնությունից` նկարիչն այդ առիթով բարեկամներից մեկին գրում է. «Առաջին կնկանս հետ 20 տարի է, որ չէր կենայի, չի տեսածըս նորա` կա 14 տարի: Հինգ տարի ալ կա, որ Էջմիածնին սինոդը և կաթողիկոսը ինձի բաժանմունք տվին. այնպես որ կրնայի կարգվիլ: Միայն շատ կվախենայի մեկ ուրիշ ազգի հետ կապվելու… Ինձի ազատեցին առաջին պսակես ու ատով ավելի նորեն ազգիս մոտկըցա…»:0_733ea_49de5a51_L

ՌԵՅՄՈՆ ՌԱԴԻԳԵ

23 Ապր

Մենք բոլորս Նարցիսներ ենք, որ սիրում ու ատում ենք միայն սեփական պատկերը և անտարբեր ենք ցանկացած ուրիշի նկատմամբ: Հենց նմանության բնազդն է, որ մեզ առաջնորդում է կյանքում` հնչեցնելով «կանգ առ» հրամանը այս կամ այն բնանկարի, բանաստեղծության, մարդու առջև: Մենք կարող ենք հիանալ նաև ուրիշներով, սակայն ցնցում ենք ապրում միայն սեփականից:raymond-radiguet

%d bloggers like this: