Պահոց | 8:19 ե.

Երևան դեժավյու

3 Մրտ

g_imageԵրևան քաղաքի ամենաաշխույժ ու կոլորիտային հատվածներից մեկը Երևանի պետական համալսարանն ու դրան հարակից տարածքն էին: Քաղաքի այս հատվածը 30-ականներին ուսանողական թաղամասի համար էր նախատեսված: Այս տարածքում էին տեղակայված հիմնական բուհերը:

«Երևան դեժավյու»-ի այս թողարկմանը` Գետառի, Շախմատի տան, ուսանողների սիրելի սրճարանի և օղակաձև զբոսայգու մասին:

80-ականների ուսանողության, նրանց սիրելի զբաղմունքների ու մոռացված միտինգի դեժավյու՝ Պետական համալսարանի նախկին ուսանող, գրականագետ Հովիկ Չարխչյանի հետ:

«Այս հատվածը, եթե համեմատելու լինենք 20, 30 տարի առաջվա հետ, շատ արմատական տարբերություններ կան»,- ասում է Հովիկ Չարխչյանը:

Այս հատվածում էր նաև հիմա արդեն «կապանքների» մեջ հայտնված Գետառը, որը հոսում էր Բանասիրական ֆակուլտետի պատուհանների տակով: Գետի վրա կամուրջ կար, դրանից այն կողմ պաղպաղակ էին վաճառում, դա ուսանողների ամենասիրելի վայրն էր:

Մի փոքր ներքև գտնվում էր քաղաքի ամենասիրելի սրճարաններից մեկը, որտեղ բացառապես ուսանողներ էին հավաքվում: 

«Հետագա տարիներին եղել եմ քաղաքի լավագույն սրճարաններում, բայց դրանցից որևէ մեկը չեմ փոխի այդ սրճարանի, դրա միջավայրի հետ»,- ասում է համալսարանի նախկին ուսանողը:

83 թվականին, երբ գրականագետ Հովիկ Չարխչյանն ընդունվեց համալսարան, աշնանը բուհում կատարվեց մի աննախադեպ երևույթ, ինչն այդ տարիների համար շատ անսպասելի էր ու զարմանալի: Ռուսական ֆակուլտետի թոշակները բարձրացրել էին, իսկ հայկականինը` ոչ: Խնդիրը ոչ թե գումարն էր, այլ տարբերությունը, որ դրվում է հայերենով ու ռուսերենով ուսուցման միջև: Լուրը տարածվելուց քիչ անց դեպի համալսարանի գլխավոր աստիճաններ է հոսում ուսանողների բազմությունը:

«Ես հիշում եմ, որ մենք աղմկում էինք, ինչ-որ բաներ վանկարկում»,- պատմում է Հովիկ Չարխչյանը:

Ցույցը երկար չի տևում, տարածքում են հայտնվում պաշտոնյաներն ու իրավապահ մարմինները, ուսանողներին տանում են մեծ դահլիճ` հարցը քննարկելու համար: Որևէ բանակցություն, սակայն, չի լինում, սպառնալիքներ են հնչում, հաջորդ օրերին ուսանողների հեռացումներ են լինում, որոշներին կանչում են հարցաքննության… Այսօր արդեն այս միտինգի մասին չեն հիշում:

Գետառի շուրջ հյուսված լեգենդների, օղակաձև զբոսայգու և Կարաբալայի, Շախմատի ու Կամերային երաժշտության տան այլմոլորակային լինելու, Չարենցի արձանի լեգենդի մասին` մանրամասն` տեսանյութում:

Աղբյուր` Panorama.am

Հեղինակ` Մարի Թարյան

ԴԱՎԻԴ ԳՐՈՍՄԱՆ

3 Մրտ

Պահեր են լինում, երբ կատարում ես աննշան մի քայլ, ընդամենը մազի չափ մի շարժում սովորական ճանապարհից այն կողմ, ու դրանից հետո դու արդեն պարտավոր ես առաջ մեկնել երկրորդ ոտքդ, և ահա արդեն անծանոթ ուղու վրա ես: Դրանից հետո քո յուրաքանչյուր քայլը քիչ թե շատ տրամաբանված է ու բխում է նախորդից, քանի դեռ դու հանկարծ չես արթնացել մղձավանջից… Հավանաբար միշտ որևէ մեկը պիտի զոհաբերի իրեն, որ մյուսները կարողանան սկսել նոր կետից:GROSSMAN

ԼՈՐԵՆՍ ՍԹԵՌՆ

3 Մրտ

Հետաքրքիր է դիտել մանուքների իշխանությունը մարդկային մտքի վրա: Որքան կարևոր դեր են դրանք խաղում մարդկանց և իրերի նկատմամբ մեր կարծիքների ձևավորման ու զարգացման գործում: Մի որևէ դատարկ բան, թեթև ինչպես օդը, կարող է մեր հոգում համոզմունք սերմանել և այնպես հեշտությամբ այդ բանն այնտեղ հաստատել, որ ողջ Էվկլիդեսյան ապացույցները, որոնք գործի կդրվեն հերքելու նպատակով, անզոր կգտնվեն սասանելու դրանց:sterne

%d bloggers like this: