ԺՈՐԺ ՊԵՐԵԿ

2 Մրտ

Երբեմն նրանք ցանկանում էին, որ ամեն ինչ մնար այնպես` ինչպես կար, առանց փոփոխությունների: Այդ ժամանակ նրանց պետք կլիներ ընդամենը լողալ հոսանքի հետ: Կյանքը օրոր կասեր նրանց համար: Ամիսները կձգվեին իրենց հերթով` առաջիկա տարիների համար կուտակվելով անփոփոխ ու ոչինչ չդրդելով նրանց: Ոչ մի ցնցում, ոչ մի դժբախտ պատահար ի զորու չէր լինի խախտելու նրանց օրերի ու գիշերների ներդաշնակ շղթան` իրենց համարյա անորսալի ելևէջներով, միևնույն նյութի անվերջանալի կրկնությամբ: Նրանց երջանկությանը սահման չէր լինի:

Իսկ երբեմն էլ նրանց թվում էր, որ այլևս այդպես չի կարող շարունակվել: Նրանք փափագում էին մարտնչել և հաղթել: Նրանք ուզում էին կռվել ու նվաճել իրենց երջանկությունը: Բայց ինչպե՞ս կռվել: Ու՞մ դեմ: Ինչի՞ դեմ: Նրանք ապրեցին տարօրինակ, անկայուն աշխարհում, չարչիական քաղաքակրթության նախկին արտացոլանքի մեջ, որտեղ ամեն քայլափոխի բարեկեցության բանտեր ու երջանկության գայթակղիչ թակարդներ էին տեղադրված…

«Իրեր» գրքիցtumblr_inline_mkq9ccSZl91qz4rgp

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Փոխել )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Փոխել )

Connecting to %s