ԳԱԲՐԻԵԼ ԳԱՐՍԻԱ ՄԱՐԿԵՍ

8 Հնվ

«Ուզում եմ դիպչել քեզ»,- կրկնեցի ես: «Դու ամեն ինչ կփչացնես,- վախեցավ նա:- Շփումը կարթնացնի մեզ, և մենք այլևս չենք հանդիպի»: «Հազիվ թե,- ասացի ես:- Պետք է միայն գլուխը դնել բարձին, և մենք նորից կտեսնվենք»:

Ահա այսպես մենք հանդիպում ենք արդեն մի քանի տարի: Երբեմն այն պահերին, երբ մենք իրար գտնում ենք քնի լաբիրինթոսում, ինչ-որ մեկն այնտեղ` դրսում գդալը գցում է հատակին, և մենք արթնանում ենք: Մենք քիչ-քիչ համակերպվել ենք տխուր իրականության հետ: Մեր մտերմությունը կախման մեջ է գտնվում շատ պրոզայիկ բաներից: Մի ինչ-որ գդալ լուսաբացին կարող է վերջ դնել մեր կարճ հանդիպմանը…

«Երկնագույն շան աչքերը»Gabriel Garcia Marquez

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Փոխել )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Փոխել )

Connecting to %s