Պահոց | 4:28 ե.

ՄԻԼԱՆ ԿՈՒՆԴԵՐԱ

10 Դկտ

Ապագայի առումով բոլորը սխալվում են: Մարդը կարող է վստահ լինել միայն ներկա ակնթարթի հարցում: Բայց արդյո՞ք դա համապատասխանում է իրականությանը: Կարո՞ղ է նա իսկապես իմանալ այդ ներկան: Ի զորու՞ է դատել նրա մասին: Բնական է` ոչ, քանզի ինչպե՞ս կարող է նա, ով չգիտի ապագան, ընկալել ներկայի էությունը: Ու քանի որ մենք չգիտենք, թե ինչպիսի ապագայի է մեզ առաջնորդում ներկան, ինչպե՞ս կարող ենք ասել` լավն է, թե՞ վատն է ներկան, արժանի է մեր խրախուսանքի՞ն, վստահությա՞նը, թե՞ ատելությանը:milankundera

ՄԱՐԻՈ ՊՅՈՒԶՈ

10 Դկտ

Աշխարհն այսպես է կառուցված. միայն հարազատներից կարելի է սպասել աջակցություն և պաշտպանություն: Հարազատ արյունն ավելի հուսալի երաշխիք է, քան հասարակության սոցիալական պաշտպանությունը:

Մարդկանց, որոնց դու սիրում ես, չի կարելի «ոչ» ասել, համենայն դեպս` հաճախ: Դրա մեջ է ամբողջ գաղտնիքը: Իսկ եթե բոլոր դեպքերում հարկադրված ես, ապա քո «ոչ»-ը պիտի հնչի ինչպես «այո»: Կամ ջանա, որպեսզի իրենք քեզ ասեն այդ «ոչ»-ը:Mario Puzo, Paramount Pictures, 1969

%d bloggers like this: