Պահոց | 5:13 ա.

ՍՏԱՆԻՍԼԱՎ ԼԵՄ

24 Նյմ

Մարդն, ի հեճյուկս առերևույթի, իր առջև նպատակներ չի դնում: Դրանք նրան պարտադրում է ժամանակը, որում ծնվել է: Մարդը կարող է ծառայել կամ ըմբոստանալ դրանց դեմ, սակայն ծառայումի կամ ընդվզումի առարկան տրված է դրսից: Որպեսզի նա ձեռք բերի նպատակի որոնման լիակատար ազատություն, պիտի մնա միայնակ, բայց դա հնարավոր չէ, քանի որ մարդը, ով չի դաստիարակվել մադկանց միջավայրում, չի կարող մարդ դառնալ:

Ես կարծում եմ, որ եթե կյանքում ինչ-որ բան է կատարվել, ապա հարկ չկա դրան վերադառնալ: Հարկ չկա, եթե նույնիսկ մեծ է ցանկությունը, քանի որ նման վերադարձը հանդիսանում է նահանջ, հանդիսանում է անվստահություն աշխարհին, ըստ էության` փախուստ իրականությունից, որովհետև իրականության մեջ վերադարձ դեպի անցյալ միշտ էլ անկարելի է:116_100132173

ՍԵՆ-ԺՈՆ ՊԵՐՍ

24 Նյմ

Մենք ասացինք` ժամն այս առավել պերճ է, քան այն մեկը, երբ մեր մայրերը հղիացան գեղեցկագույն աղջիկներով: Մարդն այս երեկո կատարյալ է, ընտիր: Եվ երկնային լվացումը լվացնում է մեզ, ասես մաքրում քսուկից… Սեր, այդ դու ես, չկա դույզն-ինչ խաբկանք:

Ով չի սիրել ցերեկը, կսիրի այս երեկո: Եվ ով ծնվի այս երեկո, կդարձնենք մեզ հար համախոհ: Կանայք կանչում են իրիկնապահին: Դռներն են բացվում ծովի վրա: Եվ հսկա դահլիճները միայնակ տենդոտում են ջահերի մեջ մայրամուտի…SJP

%d bloggers like this: