ՀՈՎԱՐԴ ՖԻԼԻՊՍ ԼԱՎՔՐԱՖՏ

31 Հկտ

Ինչ հրաշալի բացահայտումներ ասես, որ մենք չենք անում պատանի հասակում: Երեխա ժամանակ մենք հեքիաթներ ենք լսում ու երազում ենք, սակայն մեր մտքերն անկատար են: Իսկ երբ, հասակ առնելով, փորձում ենք վերադարձնել մանկական անուրջները, մենք արդեն թունավորված ենք առօրյայի թույնով, ինչը մեզ դարձնում է ձանձրալի ու պրոզայիկ: Մեզնից եզակիներին են գիշերներն այցի գալիս հրաշք տեսիլքները ծաղկուն բլուրների ու այգիների, արևի լույսի տակ երգող շատրվանների, ոսկեզօծ ժայռերի, որոնց ոտքերի տակ փշրվում են ծով ալիքները, զառիթափ դաշտերի, որ իջնում են բրոնզ ու քար հագած քնած քաղաքի վրա, թափանցիկ այրուձիի` կուրացուցիչ ճերմակ նժույգներով, որ վարգում է ննջող անտառի եզրով: Եվ այդ ժամանակ մենք հասկանում ենք, որ մի ակնթարթ հայացք նետեցինք կախարդական աշխարհին փղոսկրե դարպասների միջից, աշխարհին, որը մեր տիրապետության տակ էր մինչ այն պահը, երբ մենք խելոքացանք ու դարձանք դժբախտ…hp_lovecraft

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Փոխել )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Փոխել )

Connecting to %s