Պահոց | 5:34 ե.

ԱԼԲԵՐ ՔԱՄՅՈՒ

22 Հկտ

Ես երբեք չեմ հավատացել ինքնանպատակ ճշմարտության ուժին: Բայց արդեն մեծ բան է նշանակում գիտենալ, որ հավասարազոր ուժերի դեպքում ճշմարտությունը տանում է հաղթանկ ստի նկատմամբ: Մենք հասել ենք այդ դժվար հավասարակշռությանը և այսօր պայքարում ենք` հիմք ունենալով այդ նրբերանգը: Նույնիսկ համարձակվում եմ ասել, որ ուղղակի կռվում ենք հանուն նրբերանգների, այն նրբերանգների, որոնք կարևոր են, ինչպես մարդը: Կռվում ենք հանուն այն նրբերանգի, որը տարանջատում է զոհաբերությունը միստիկականությունից, եռանդը` բռնությունից, ուժը` դաժանությունից հանուն դեռևս շատ թույլ դրսևորվող այն նրբերանգի, որը զատում է կեղծը ճշմարիտից, մարդուն, որի հետ հույսեր են կապում` թուլամորթ աստվածներից, որոնց մեծարում եք դուք…albert-camus

ԳԻԼԲԵՐՏ ՉԵՍՏԵՐՏՈՆ

22 Հկտ

Մարդը երբեք լավը չի լինի, քանի դեռ չի հասկացել, թե որքան վատն է ինքը կամ որքան վատը կարող էր դառնալ, քանի դեռ չի հասկացել, թե որքան քիչ իրավունք ունի քմծիծաղել կամ դատողություններ անել «հանցագործների» մասին, կարծես թե այդ կապիկներն ինչ-որ տեղ` հեռավոր անտառում են, քանի դեռ նա չի դադարել այդպես նողկալի ձևով խաբել ինքն իրեն, այդպես հիմարաբար խոսել «ցածրագուն տիպի» և «արատավոր գանգի» մասին, քանի դեռ նա չի քամել իր հոգուց փարիսեական ձիթայուղի վերջին կաթիլը, քանի դեռ հույս ունի հալածել մեղսավորին և ծածկել նրան ցանցով, ինչպես միջատի:

Եթե դու չափազանց հպարտ ես, որպեսզի պայքարես, ստիպված ես պայքարել հեզությամբ:gkc2

%d bloggers like this: