Պահոց | 11:28 ե.

ԹՈՄԱՍ ՄԱՆ

15 Սպտ

Սպասել` նշանակում է առաջ անցնել, նշանակում է զգալ ժամանակը և ներկան ոչ իբրև պարգև, այլ որպես խոչընդոտ, ուրեմն` մերժելով դրանց ինքնուրույն արժեքը, լուծարել դրանք, մի տեսակ հոգեպես ցատկել դրանց վրայով: Ասում են, որ երբ սպասում ես` ժամանակը ձգվում է: Բայց դրա հետ մեկտեղ (և դա, թերևս, մոտ է ճշմարտությանը), այն թռչում է նույնիսկ ավելի արագ, քանզի սպասողը կուլ է տալիս ժամանակի ավելի մեծ զանգված` չօգտագործելով այն և չապրելով հանուն դրա: Կարելի էր ասել, որ սոսկ սպասումով զբաղված մարդը նման է որկրամոլի, ում մարսողական ապարատն իր միջով անցկացնում է սննդի զանգվածը` չմշակելով այն և չյուրացնելով դրա սնուցող ու օգտակար էլեմենտները:tomas mann

ՍԹԻՎԵՆ ԿԻՆԳ

15 Սպտ

Ես իսկապես հոգնել եմ ցավից, որ լսում ու զգում եմ: Ես հոգնել եմ նրանից, որ մշտապես ինչ-որ տեղ եմ գնում` միայնակ, բոլորից լքված: Ես երբեք չեմ ունեցել մտերիմ մեկը, ով կընկերանար ինձ, կասեր, թե ուր ենք գնում և ինչու: Ես հոգնել եմ մարդկանցից, ովքեր այնպես ատում են իրար: Նրանց մտքերը կտրատում են ինձ, ինչպես ապակու բեկորները: Ես հոգնել եմ այն բանից, որ հաճախ ցանկացել եմ օգնել, սակայն չեմ կարողացել: Ես հոգնել եմ մթությունից, որ շրջապատում է ինձ: Բայց ամենից շատ ես հոգնել եմ ցավից: Այն չափից ավելին է: Եթե ես կարողանայի վերջ տալ դրան, գուցե դարձյալ ցանկանայի ապրել: Բայց ես չեմ կարողանում…

Ասում են` ժամանակն ամեն ինչ բուժում է` ուզում ենք այդ բանը, թե ոչ: Ժամանակն ամեն ինչ բուժում է, ամեն ինչ տանում է` վերջում թողնելով միայն մթությունը: Երբեմն այդ մթության մեջ մենք հանդիպում ենք ուրիշներին, իսկ երբեմն նրանց այնտեղ դարձյալ կորցնում ենք:1364496321_stephen_king_smile

 

%d bloggers like this: