Պահոց | 9:16 ե.

ՅՈՒԿԻՈ ՄԻՍԻՄԱ

13 Սպտ

Մարդկանց մեծամասնությունը բավականին հեշտորեն մտածում է, որ իրենց կյանքը ոչինչ չարժե: Սակայն նուրբ հոգեկան կերտվածք ունեցող մարդու համար դժվար է հաշտվել այն մտքի հետ, որ իմաստի բացակայությունն արժեզրկում է կյանքը: Որպես կանոն, քաղքենիական մտքի համար կյանքի իմաստը կայանում է երջանկության ձգտման մեջ: Մենք անցնում ենք կյանքի միջով, շոշափելով իմաստն ենք փնտրում, բայց քանի դեռ այն չենք գտել, շարունակում ենք ապրել` մինչև աստված հոգիներս կառնի: Իմաստը երկիմաստ է: Երբ մենք գտնում ենք այն, ապա այդ դեպքում կյանքը նույնպես ձեռք է բերում երկակի բնույթ: Եվ ահա, որպեսզի հանգենք միասնության, մենք գործադրում ենք կրքերի ողջ ներուժը, ինչը կյանքի էությունն է կազմում: Կիրքը վերածվում է մեր երկրպագության օբյեկտի: Երևակայականի ու իրականի միասնությունը կազմում է «կյանքի իմաստ» հասկացության էությունը, որը գործում է իբրև օրենք` չունենալով հետադարձի ուժ: Եվ դրա արդյունքում մենք դեմքով շրջվում ենք դեպի այն, ինչը ժամանակավոր է, եղծական և կեղծ:Yukio_Mishima

ԱՎԳՈՒՍՏ ՍՏՐԻՆԴԲԵՐԳ

13 Սպտ

Երջանիկ լինելը հանցագործություն է: Ահա թե ինչու երջանկությունը պատժելի է:

Այն, ինչը մարդիկ համարում են հաջողություն, մշտապես պատճառ է դառնում անհաջողության: Հաջողությունները, որոնք ես ձեռք եմ բերել իմ կյանքի ընթացքում, կործանել են ինձ: Բանն այն է, որ մարդիկ բնազդային հակակրանք են տածում ուրիշների բարեկեցության նկատմամբ: Նրանց թվում է, թե ճակատագիրն անարդար է վարվել` նախապատվությունը տալով մեկին, այդ պատճառով էլ նրանք ձգտում են վերականգնել հավասարակշռությունը` իրենց ճանապարհին քարեր ցրելով: Տաղանդ ունենալը մահացու վտանգավոր է, քանի որ քաղցից մեռնելու հավանականությունը շատ մեծ է:strindberg

ՌԻՉԱՐԴ ԲԱԽ

13 Սպտ

Միակ բանն այս աշխարհում, որ հնարավոր չէ ոչնչացնել, մենք ենք: Ամբողջ մոլորակը կարող է մոխրանալ, արեգակը կարող է վերածվել նոր աստղի, սակայն մեզ վրա այրվածք անգամ չի լինի: Մենք անոչնչանալի ենք: Մենք որպես Գոյ, որպես անսահման սիրո աճապարություն, որպես ոգու կեցության մասնակիցներ` անտրոհելի ենք:

Մի աշխարհից մենք գալիս ենք դրան բոլորովին նման մեկ ուրիշը, իսկույն մոռանում ենք այն նախորդը, որտեղից եկել ենք, և, չմտածելով, թե ուր ենք գնալու, ապրում ենք պահի համար: Պատկերացնում եք, թե քանի կյանք է հարկավոր եղել, մինչև կծնվեր առաջին միտքն այն մասին, որ կյանքում շատ ավելի բարձր բաներ կան, քան ուտելը, կռվելն ու Երամին իշխելը: Հազարավոր կյանքեր, Ջոն, տասհազարավոր ու էլի ուրիշ հարյուրավոր կյանքեր պետք եկան, մինչև սկսեցինք հասկանալ, որ կա կատարելություն կոչվածը, ու էլի այդքան, մինչև այն գաղափարը, որ մեր կյանքի նպատակն այսուհետև այդ կատարելությունը հայտնաբերելն ու ցուցադրելն է: Մենք մեր հաջորդ աշխարհն ընտրում ենք ելնելով նրանից, ինչ սովորել ենք այս մեկում:

Պատկերացնու՞մ ես քանի-քանի կյանք պիտի ապրել, մինչև կհայտնվի աղոտ մի ենթադրություն, որ կյանքը չի սահմանաձակվում կերով, պայքարով և երամին իշխելով: Հազարավոր կյանքեր, Ջոն, տասը հազար: Իսկ հետո ևս հարյուր կյանք` մինչև կհամոզվենք, որ կյանքի իմաստը կատարելիության հասնելը և մյուսներին դրա մասին պատմելն է:???????????????????????????????????????????

%d bloggers like this: