Պահոց | 5:19 ե.

ՖԻԼԻՊ ՌՈԹ

3 Օգս

Մարդիկ սխալմամբ կարծում են, թե սերն իրենց ամբողջական է դարձնում: Աշխարհով մեկ փնտրում եմ Պլատոնի հնարած՝ իրենց կեսին: Բայց ես հո գիտեմ, որ դա այդպես չէ: Ես հո գիտեմ, որ դու ամբողջական էիր մինչև էս պատմության մեջ ընկնելը: Ու սերը քեզ ամբողջականություն չի հաղորդում, ընդհակառակը՝ քեզ մասերի է բաժանում: Դու ամբողջական էիր, դու հերմետիկ փաթեթավորված էիր ու հանկարծ քեզ հերձեցին: Քո ամբողջականության մեջ ներխուժեց մի օտար մարմին՝  Նա:

Կես տարի դու փորձում էիր այն քեզ ձուլել: Ու դու չես վերադարձնի երբեմնի ամբողջականությունը, քանի դեռ չես ազատվել նրանից, այդ օտար մարմից: Կամ դու նրան կվանես, կամ այն կձուլվի քեզ, բայց այնպես, որ քեզ կկործանի, քանի որ այլ կերպ ձուլվել նա պարզապես ունակ չէ:

«Մեռնող Կենդանի»

rubric_issue_250930

ՄԱՐՍԵԼ ՊՐՈՒՍՏ

3 Օգս

Պարադոքս է, բայց փաստ. հարկադրված լինելով գոնե փոքր-ինչ փոփոխություն կատարել սեփական կյանքում` գիտակցելով, որ փոփոխությունները միայն դեպի լավն են տանում, մենք ի հայտ ենք բերում սրտի ու մտքի աներևակայելի թուլություն: Մինչդեռ փոփոխությունները շուտով կատարվում են կարծես ինքնիրեն, առանց որևէ ջանքի:
Երջանկությունը մեզ բաժին է հասնում այն ժամանակ, երբ սառչում ենք նրա հանդեպ: Բայց հենց այս սառնության արդյունքում մենք դառնում ենք պակաս պահանջկոտ, և այդ բանը մեզ արդեն շատ ավելի ուշ ներշնչում է այն միտքը, թե որքան ուրախ կլինեինք երջանկությամբ, ուրախ կլինեինք այն ժամանակ, եթե նա հավանաբար մեզ ներկայանար ամենևին էլ ոչ ամբողջական:

prust

%d bloggers like this: