ԱԼԵՔՍԱՆԴՐ ԳՐԻՆ

17 Հլս

Վաղ թե ուշ, ծերության կամ ծաղկուն տարիքում, Չիրագործվածը կանչում է մեզ, և մենք ետ ենք նայում` հասկանալու համար, թե որտեղից է գալիս կանչը: Եվ այդ ժամանակ, արթնանալով սեփական աշխարհում, չարչարանքով կառչելով և պահպանելով ամեն մի օրը, մենք կրկին հայացք ենք նետում կյանքին, փորձում տնտղել բոլոր գոյությունները` կռահելու, թե արդյո՞ք չի սկսվում իրագործվել Չիրագործվածը: Հստակ չէ՞ նրա կերպարը: Հարկ չկա՞ այժմ արդեն պարզել ձեռքը, որսալ ու պահել նրա թույլ առկայծող գծերը…

Իսկ մինչ այդ ժամանակը հոսում է, և մենք լողալով անցնում են Չիրագործվածի բարձր, մշուշոտ ափերի մոտով` դատելով օրվա հոգսերի մասին:

images (1)

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Փոխել )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Փոխել )

Connecting to %s