Պահոց | 1:15 ա.

ԷԴԳԱՐ ՊՈ

29 Մյս

Արդյո՞ք խելագարությունը բանականության գերագույն դրսևորումը չէ: Թերևս այն, ինչ պանծալի է, և այն ամենը, ինչ վեհ է, ծագում է հենց հիվանդագին ուղեղի այն հատուկ վիճակներից, որոնց շնորհիվ իմացությունը վեր է հառնում ի հաշիվ հասարակ գիտակցության: Ցերեկով երազողներին բացահայտ են շատ բաներ, որոնք մատչելի չեն նրանց, ով երազում է միայն գիշերները: Մշուշոտ անուրջներում նրանք նշմարում են հավերժի վաղանցիկ պատկերներն ու սարսռալով արթնանում` հիշելով, որ հաղորդակից են եղել մի մեծ գաղտնիքի: Կցկտուր դրվագներով նրանք յուրացնում են բարու իմաստությունը, բայց ավելի շատ` չարիքի ստորին գիտությունը: Ինչևէ, անղեկ ու անառագաստ նրանք խրվում են «անճառելի լույսի» անհուն օվկիանոսը, որ, ինչպես նուբիացի բնախույզը կասեր, «նորից մտնեն խավարի ծովը` նրա պարունակությունը հետազոտելու համար»:

EAP

%d bloggers like this: