Պահոց | 8:12 ե.

ՄԱՐԻՆԱ ՑՎԵՏԱԵՎԱ

30 Օգս

* * *
Դեռ երեկ անթարթ ինձ էիր նայում,-
Այսօր հայացքդ մի կողմ ես հառել.
Երեկ մինչև լույս ինձ էիր փարվում,-
Արտույտներն այսօր ագռավ են դառել.

Դու խելացի ես, ես` հիմար այնքան,
Դու կենդանի ես, ես` նման քարի.
Օ, հավերժական կանացի կական.
— Ասա, սիրելիս, ես քեզ ի՞նչ արի…

Ջուր են արցունքն ու արյունն իր համար,
Նա լվացվում է արյուն-արցունքով.
Ոչ, մայր չէ սերը,- խորթ մայր է, խորթ մայր,
Եվ գութ չեք գտնի դուք նրա ձեռքով:

Սիրելիներին նավերն են տանում,
Ճերմակ ճամփեքը ձորի ու սարի.
Եվ նույն կականն է արար աշխարհում`
— Ասա, սիրելիս, ես քեզ ի՞նչ արի…

Դեռ երեկ էր, որ ծնկներս գրկած
Ինձ Չինմաչինից վեր էիր դասում,
Եվ երբ շոյեցիր ձեռքիս ափը բաց,
Կյանքս` սև գրոշ, գլորվեց փոշում:

Մանկասպանի պես լքված ու անսեր
Կանգնած եմ հիմա ատյանում չարի.
Դժոխքում անգամ ես նույնը կասեմ.
— Ասա, սիրելիս, ես քեզ ի՞նչ արի…

Հարց կտամ մահճին, գորգին, թավիշին.
— Հանունի ինչի՞ է տառապանքն այս սև…
— Համբուրեց, գնաց գիրկը ուրիշի,
Գնաց ուրիշին համբուրի,- կասեն:

Ինձ սովոր արիր բոցի ու հրի
Եվ սառցակալած դաշտը նետեցիր.
Ահա, իմ անգին, դու ինձ ինչ արիր,
Իսկ ես, ես, ասա, քեզ ի՞նչ արեցի…

Ամեն ինչ գիտեմ, իզուր մի վիճիր.
Էլ սիրուհի չեմ, էլ կույր չեմ արդեն.
Այնտեղ, ուր հզոր սերը նահանջի,
Մահ-այգեպանն է ցցվում դեմառդեմ:

Ի՞նչ իմաստ ունի ծառը զուր ցնցել`
Հասած խնձորն է լոկ ընկնում ծառից…
Ներիր, ինչ որ քեզ արել եմ, ասել…
Բայց ասա, ասա` ես քեզ ի՞նչ արի…

Թարգմ. Գ. Էմին

ՄԱՐՏԻՐՈՍ ՍԱՐՅԱՆԻ ՆԱՄԱԿԸ ԼԵՈՆԻԴ ԲՐԵԺՆԵՎԻՆ

30 Օգս

22.01.1968 թ.
Երևան
Մեծարգո Լեոնիդ Ւլյիչ
Մոտ օրերս լրանում է իմ 88 տարին և նախքան այս աշխարհից հեռանալը ցանկություն ունեմ ոտք դնել այն հողի վրա, որտեղից դուրս են եկել իմ նախնիները:
Դրանք միջնադարյան Հայաստանի մայրաքաղաք Անիի ավերակներն են, որոնք գտնվում են Թուրքիայի հետ սահման կազմող Ախուրյան գետի հանդիպակաց ափին: Դա` համաշխարհային նշանակության ճարտարապետական այդ հուշարձանը, իմ ժողովրդի հպարտությունն է և սեփականությունը: Հինգ քառակուսի կիլոմետր տարածքը, որը զբաղեցնում են Անի քաղաքի ավերակները, մեծ չէ, բայց այդ փոքր հողակտորը հանդիսանում է Հայաստանի սրբավայրը:
Ես ողջ ժողովրդի անունից, ողջ քաղաքակիրթ մարդկության անունից խնդրում եմ Ձեզ, վերադարձրեք Անին մայր հայրենիքի գիրկը, թույլ միք տա նրան վերջնականապես անհետանալ օտարերկրյա տիրապետության հարվածների տակ:
Փրկեցե՛ք Անին և շնորհակալ հայ ժողովուրդը ողջ աշխարհի առջև դարեդար կհատուցի Ձեզ խորին երախտագիտությամբ և հիացմունքով:

ՄԱՐՏԻՐՈՍ ՍԱՐՅԱՆ
Սոցիալիստական աշխատանքի հերոս
ԽՍՀՄ ժողովրդական նկարիչ
Լենինյան մրցանակի դափնեկիր:

%d bloggers like this: