ՋՈՆ ՕՍԲՈՐՆ

26 Օգս

Բոլորը փախչում են կյանքի տանջալից ծանրությունից: Եվ մանավանդ սիրուց: Իմաստ չունի սիրո մեջ ինքն իրեն խաբել: Չես կարող սիրել առանց ձեռքերդ կեղտոտելու, սերը ծանր աշխատանք է: Սերը ջղեր ու հոգու արիություն է պահանջում: Եվ եթե ուժ չունես դիմանալու, որ չքնաղ, անբիծ հոգիդ տակնուվրա լինի, ուրեմն ավելի լավ է ընդհանրապես հրաժարվես մարդկանց նման ապրելուց և սուրբ ձեռնադրվես… Անարդարությունն էլ ինչպե՞ս է լինում. քաղցում են նրանք, ովքեր չպետք է քաղցեն, սիրում են նրանց, ովքեր սիրո արժանի չեն, մեռնում են նրանք, ովքեր չպետք է մեռնեն: Մի՞թե ես սխալվել եմ` կարծելով, թե գոյություն ունի մտքի և ոգու մի տեսակ հրավառ խիզախություն, որ փնտրում է իր կորովի նմանակին: Ամենազորեղ, հուժկու արարածները կարծես թե ամենից ավելի միայնակ են այս աշխարհում…

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Փոխել )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Փոխել )

Connecting to %s