Պահոց | 11:13 ե.

ԷՄԻԼ ՍԻՈՐԱՆ

12 Մյս

Ընտրում ես, վճիռ ես կայացնում, քանի դեռ մնում ես իրերի մակերևույթին: Հենց գնում ես դեպի խորքը, այլևս չես կարող ոչ վճիռ կայացնել, ոչ ընտրել, կարող ես ընդամենը ափսոսալ, որ հեռացել ես մակերևույթից:
Ես հավատ չունեմ՝ բարեբախտաբար: Եթե ունենայի, պիտի ապրեի դա կորցնելու անընդհատ վախով: Եվ ինձ օգնելու փոխարեն հավատը միայն կխանգարեր ինձ: Խաբված լինելու վախը Ճշմարտության փնտրտուքի առավել տարածված տարբերակն է:

%d bloggers like this: