Պահոց | 4:06 ա.

ԵԹԵՐԱՅԻՆ ԱՆԴՐԱԴԱՐՁ

6 Մյս

Հովիկ Չարխչյանը Ա. Պաչյանի գրքի մասին Haynews.am

ԹՈՄԱՍ ԼԻՎԱԴԻՏԻՍ

6 Մյս

… Պահեր են լինում, երբ մոռանում եմ ես դեմքը նրա:
Ճգնում եմ հիշել, և սակայն՝ իզուր:
Մի ծանրություն է ընկած իմ սրտին,
Որ ծանրագին է բոլոր հուշերից:
Նա դեռ ապրում է, ապրում է իմ մեջ:

Թե քո տան շեմքին
Երբևէ գտնես մի մեռած մարդու,
Իմացի, որ նա
Ընկել է խոցված սուր դաշույններով այն համբույրների,
Որոնցով պիտի մարմինդ զուգեր…

ԽՈՐԽԵ ԼՈՒԻՍ ԲՈՐԽԵՍ

6 Մյս

Ինձ մոտ այն տպավորությունն է, որ մարդիկ հիմա ապրում են՝ չզգալով այն, շուրջը ոչինչ չտեսնելով, ասես… ասես նրանց զգացմունքները բթացել են, ես ճիշտ չե՞մ: Բայց իմ տպավորությունն այդ է:
Մարդիկ չեն զգում իրենց շրջապատող աշխարհը, նրանք լսում և կրկնում են խոսքերը, բայց նույնիսկ չեն ջանում պատկերացնել այն, թե ինչ են այդ բառերը նշանակում, և եզրահանգումներ չեն անում: Մարդիկ հիմա ապրում են, իհարկե, ընկալելով շրջապատող աշխարհը, բայց ընկալելով այն մակերեսորեն, ասես ոչ ոք ոչ մի բանի մասին չի խորհրդածում, կարծես բանականությունը վտարված է մարդկանց շրջապատող միջավայրից, ուր նրանք կորսված են: Մտածելը մարդու համար արդեն ծանր գործ է դարձել…

ՖՅՈԴՈՐ ՍՈԼՈԳՈՒԲ

6 Մյս

ԵՐԵՔ ԹՈՒՔ

Գնում էր մարդը, ու երեք անգամ թքեց: Նա գնաց, թուքը մնաց:
Եվ մի թուքն ասաց.
— Մենք այստեղ ենք, իսկ մարդը չկա:
Իսկ մյուսն ասաց.
— Նա գնաց:
Եվ երրորդը.
— Նա հենց այն բանի համար էր եկել. որ մեզ այստեղ տնկի: Մենք մարդու կյանքի նպատակն ենք: Նա գնաց, իսկ մենք մնացինք:

%d bloggers like this: