Պահոց | 11:39 ե.

ԱՐԹՈՒՐՈ ՊԵՐԵՍ ՌԵՎԵՐՏԵ

25 Ապր

… Ես գիտեմ, թե ինչ ես ասելու, որդիս: Այն, որ կյանքը կարճ է, երբեմն նաև շան կյանք է այդ կյանքը, և որ դու միշտ չէ, որ երիտասարդ ես լինելու, որ կյանքում ամենալավ բաներից մեկը, եթե ոչ ամենալավը, քո ընկերուհու հավասարասրուն եռանկյան գլխավոր անկյան ուղիղ կիսորդի մեջ է հենց: Եվ որ Մարի Խուլիի, նրա աչքերի, շուրթերի և այլնի մեջ է և մխիթարությունը, և ցավի սփոփանքը, և հույսը, և անիծյալ միայնությանը, վախին և ողջ լինելու անորոշությանը դիմանալը: Ես գիտեմ այդ ամենը, նաև այն, որ քո էությունը (ընկերուհունդ նույնպես, բարեկամս, աչքդ վրան պահիր) իր իրավունքներն է պահաջում: Եվ եթե նույնիսկ ինքդ քեզ պարտադրես և բախտդ բերի ամեն գիշեր երազում տեսնես «Բաց է մինչև լուսաբաց» ֆիլմում օձի հետ պարող Սելմա Հայեկին, և սփոփվես երազանքներով (եթե նույնիսկ Մարի Խուլիին նույնպես սփոփվի համապատասխան հակառակ երազանքներով), ձեր տարիքի որոշ երիտասարդներ, որոնք խելքները թռցնում են իրար համար, կարող են ձախողվել կյանքում: Գիտեմ նաև, որ այն, ինչ ասում են քեզ եպիսկոպոսները, Պեպե, ոչ մի կապ չունի աշխարհի իրոք շոշափելի իրականության հետ, և որ ավելի լավ կլիներ մի օր նրանք դուրս գային իրենց կատակոմբներից և հայացք նետեին իրենց շուրջը: Բայց ականջ արա, որդիս, բարեկամս, իմ պարտականությունը քեզ առողջ խորհուրդներ տալն է, որոնք քեզ ետ պահեն արատներից և օգնեն, որ հոգիդ քննելու ժամանակ փրկության արժանի վիճակում լինի:
Իսկ եթե չնայած այս բոլոր ասածներիս, Պեպե, այնուամենայնիվ որոշես մեղք գործել, հիշիր, որ ավելի լավ է դժոխք գնալ պահպանակ դրած:

Թարգմ. Կ. Չոբանյան

%d bloggers like this: