Պահոց | 1:10 ե.

ԷՐԻԽ ՖՐՈՄՄ

4 Հնվ

Մարդու կեցության գլխավոր խնդիրը ինքն իրեն կյանք հաղորդելն է, այն դառնալը, ինչ նա առավելապես հանդիսանում է: Նրա ջանքերի ամենակարևոր պտուղը իր սեփական անհատականությունն է: Գաղափարը, թե մարդն արարվել է Աստծո կերպարանքով, մղում է ոչ միայն Աստծո և մարդու հավասարության կամ նույնիսկ Աստծուց անկախ լինելու մտքին, դրանից բխում է և այն՝ մարդասիրության համար առանցքային համոզմունքին, որ յուրաքանչյուր մարդու մեջ պարփակված է ամբողջ մարդկությունը: Մարդու խնդիրն է՝ ընդարձակել իր ազատության տարածքները, ամրապնդել այն, ինչն օժանդակում է կյանքին՝ ի հակակշիռ նրա, ինչը տանում է մահվան: Խոսելով կյանքի ու մահվան մասին, ես նկատի ունեմ ոչ թե կենսաբանական վիճակը, այլ մարդու կեցության միջոցները, նրա փոխներգործությունը աշխարհի հետ: Ես հավատում եմ, որ մարդու հիմնական ընտրությունը կյանքի ու մահվան միջև ընտրությունն է: Յուրաքանչյուր արարք ենթադրում է այդ ընտրությունը…

%d bloggers like this: