ՍՅՈՒՅ ՍՅՈՒԵՄՈ

17 Դկտ

Դժբախտությունները, որ վրա են հասնում ջրհեղեղներից, հրդեհներից և ավազակներից, փլվում են առաջին հերթին աղքատների գլխին, չարիքները, որ ծնունդ են առնում ունայնամտությունից ու փառասիրությունից, սովորաբար հետապնդում են մեծատոհմիկներին ու հարուստներին: Նույնիսկ պետության ամենանշանավոր այրերը մի անգամ կյանքում նվաստացուցիչ ծանուցագիր են ստանում` երբ նրան հարազատ գյուղ են ուղարկում: Նույնիսկ ռամիկներից ամենաանարժանը մի անգամ կյանքում գովասանքի խոսքի է արժանանում` երբ նա ի հող է դրվում:
Բարի գործոց մեջ հարկ է միայնակ վարժվել: Ահա թե ինչու մարդիկ ըստ ինքյան են բարի դառնում: Չարիք գործելու համար պետք է համաձայնության մեջ լինել: Ահա թե ինչու առևանգիչը միշտ իր հետ հանցակիցներ է վերցնում: Պատահում է, որ կարիքն ու քաղցը ստիպում են վեհանձն այրին օգնություն խնդրել, բայց նա դա արժանապատվորեն է անում: Անելանելի վիճակում կործանվել են նույնիսկ այրերից իմաստնագույնները, բայց նրանք իրենց մասին հավերժական հուշ են թողել:
Հարստությունն ու անվանի լինելը չեն վազում վեհանձն այրի ետքից, քանի որ նա ինքը չի վազում դրանց ետևից: Հաջողությունն ու փառքը անշուշտ վրա կհասնեն նպատակաուղղված մարդուն, որովհետև նրանք պայքարում են դրա համար՝ գետին դեմ առած մարտիկների նման:

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Փոխել )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Փոխել )

Connecting to %s