ԱԼԻՍՏԵՐ ԿՐՈՈՒԼԻ

12 Դկտ

Արարեք ցանկալին, և թող դա լինի ձեր միակ օրենքը: Ես արգահատանք եմ տածում օրենքների հանդեպ: Դրանք ինձ համար արգելքների շարաններ են, որոնք խանգարում են խելամիտ վարվել: Քանզի ողջամտությունը փոխզիջում է, ողջամտությունը մեզ հրում է ետ: Իսկ մեր գիտակցության մեջ միշտ էլ կա մի բան, որն արգելում է մտածել նրա մասին, ինչը չի բավականացնում:
Մեր մեջ ասած, յուրաքանչյուր մարդ վերջին հաշվով անբնական է, քանի որ նա բացառիկ է: Մենք միշտ նվազագույնը երկուսով ենք: Նա, ով զգում է և նա, ով գիտի, միշտ չէ, որ միևնույն մարդն են: Նույնիսկ մարդկանցից ամենաիմաստունները չգիտեն, թե ինչպես կարելի է երջանկացնել տառապյալին, որը միևնույն ժամանակ կարող է լինել երիտասարդ, գեղեցիկ, հարուստ, առողջ ու սիրված: Մեր դժբախտությունների կեսից ավելին կատարվում են այն պատճառով, որ մենք խոստովանում ենք դրանց գոյությունը: Այդ պատճառով էլ եթե մենք մոռանանք, որ դրանք կան, ապա այդ դժբախտություններն իսկապես կդադարեն գոյություն ունենալ:

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Փոխել )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Փոխել )

Connecting to %s