ԷՐԻԽ ՖՐՈՄՄ

17 Հկտ

Սեփական միայնության ու օտարումի գիտակցումը, սեփական անկարողությունը բնության ու հասարակության ուժերի հանդեպ մարդուն վերածում է անջատված, փշրված մի գոյության՝ անտանելի բանտում: Օտարումի ապրումները տագնապ են հարուցում: Ավելին, բա ակունքն է բոլոր տագնապների: Լինել օտարված՝ նշանակում է լինել կտրված, մարդկային կարողություններն օգտագործելու հնարավորությունից զուրկ: Հետևաբար դա նշանակում է լինել անօգնական, անկարող ակտիվորեն ներգործելու աշխարհի՝ իրերի ու մարդկանց վրա: Դա նշանակում է, որ աշխարհը կարող է ներխուժել իմ մեջ, իսկ ես անկարող եմ արձագանքել դրան:
Մարդն իր կյանքի կենտրոնն ու նպատակն է: Սեփական անհատականության զարգացումը, իր ներքին ներուժի կիրառումը այն բարձրագույն նպատակն է, որը պարզապես չի կարող փոփոխվել կամ կախման մեջ գտնվել այլ՝ իբրև թե արտաքին ուժերից: «Կենդանի լինել»-ը ոչ թե ստատիկ, այլ դինամիկ հասկացություն է: Գոյությունը նույնն է, ինչ որ օրգանիզմի սպեցիֆիկ ուժերի բացահայտումը: Պոտենցիալ ուժերի արդիականացումը բոլոր օրգանիզմների բնատուր էությունն է: Այդ իսկ պատճառով էլ մարդկային հնարավորությունների բացահայտումը նրա բնության օրենիքի համապատասխան հարկ է դիտարկել իբրև մարդկային կյանքի նպատակ… Ոչնչացնել կյանքը՝ նշանակում է դուրս գալ նրա սահմաններից:

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Փոխել )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Փոխել )

Connecting to %s