ԱԲՐԱՀԱՄ ՄԱՍԼՈՈՒ

10 Հկտ

Կյանքը մշտական ընտրության գործընթաց է: Յուրաքանչյուր պահի մարդը ընտրություն ունի. կամ նահանջ կամ առաջընթաց դեպի նպատակակետ: Կամ շարժում դեպի առավել մեծ երկյուղները, տագնապները, պաշտպանությունը, կամ նպատակի ընտրություն և հոգեկան ուժերի աճ: Տասը օրը մեկ վախի փոխարեն զարգացման ընտրությունը նշանակում է տասն անգամ առաջ ընթանալ դեպի ինքնաարդիականացում: Ինքնաարդիականացումը ոչ միայն մեր ճամփորդության վերջին կանգառն է, այլ նաև ճամփորդությունն ինքը և նրա շարժիչ ուժը: Դա մեր զգացածի յուրաքանչյուր րոպեի և նույնիսկ հնարավորությունների նախազգացման արդիականացումն է: Ինքնաարդիականացումը գործընթաց է, այն ենթադրում է, որ ցանկացած անգամ ընտրություն կատարելիս մենք ընտրում ենք, որ արժանապատիվ է մնալ ազնիվ, այլ ոչ թե կեղծել, որ չգողանալն ավելի լավ է, քան գողանալը կամ, ընդհանրացնելով, մեր առջև ծառացած յուրաքանչյուր ընտրություն մենք կատարում ենք ի շահ անձնական աճի: Հաճախ այս հասկացության գործածումն ինձ շատ բան է ասում այն մարդու մասին, ով օգտվում է դրանից, քան բուն իրողության մասին, որ կանգնած է դրա թիկունքում: Այս բացահայտումը նշանակում է, որ բազմաթիվ մարդկանց համար իմաստով լեցուն կյանքի միակ ձևակերպումը, որ նրանք կարող են պատկերացնել, հանդիսանում է հետևյալը. «Չունենալ որևէ կարևոր բան և ձգտել ձեռք բերելու այն»: Սակայն մենք գիտենք, որ ինքնաարդիականացող մարդիկ, եթե նույնիսկ բավարարված են նրանց բոլոր հիմնական պահանջները, կյանքը դիտում են էլ ավելի խորը իմաստով լեցուն, քանի որ նրանք կարող են ապրել, այսպես կոչված, Գոյության արքայությունում…

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Փոխել )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Փոխել )

Connecting to %s