ԻՈՍԻՖ ԲՐՈԴՍԿԻ

8 Հկտ

Որպեսզի ներկան դառնա ապագա, անցյալի պահանջն ունի: Գալիքը, մեղմ ասած, անհատի մասնավոր ուտոպիան է:
Որքան էլ զզվելի լինի ձեր վիճակը, ջանացեք դրա համար չմեղադրել արտաքին ուժերին՝ պատմությանը, պետությանը, ղեկավարությանը, ցողին, ծնողներին, լուսնի փուլերին, մանկությանը, գիշերանոթի վրա անժամանակ վայրէջքին և այլն: Ճաշացանկը ընդարձակ է ու ձանձրալի, և այդ ընդարձակն ու ձանձրալին բավականին վիրավորական են, որպեսզի վերականգնեն բանականությունն ընդդեմ դրա կիրառման: Այն պահին, երբ դուք մեղքը բարդում եք ինչ-որ մեկի վրա, դուք ոչնչացնում եք ինչ-որ բան փոխելու ձեր սեփական վճռականությունը:
Կյանքն այնպիսին է, ինչպիսին այն կա՝ ոչ թե պայքար Լավի ու Վատի միջև, այլ Վատի և Սարսափելիի: Եվ ներկայումս մարդկային ընտրությունը կատարվում է ոչ թե Բարու և Չարի, այլ ավելի շուտ Չարի ու Սարսափելիի միջև: Մարդկության խնդիրն այսօր դրդում է նրան, որպեսզի բարի մնան Չարիքի թագավորությունում, և ոչ թե դառնան հենց դրա՝ Չարի կրողը:

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Փոխել )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Փոխել )

Connecting to %s