Պահոց | 5:13 ա.

ՀԵՂԻՆԱԿՈՒԹՅՈՒՆՆ ՈՒ ՃԱՆՃԸ

21 Օգս

Ժամանակին կաթոլիկ եկեղեցին Արիստոտելին հռչակեց անառարկելի հեղինակություն: Նա, ով կհանդգներ կասկածի տակ դնել նրա որևէ ասույթ, անմիջապես համարվում էր հերետիկոս, Պապի թշնամի և ենթարկվում էր խստագույն պատիժների: Բայց արի ու տես, որ ծերուկ Արիստոտելը մի հարցում սայթաքել էր, կամ գուցե որոշել էր չար կատակ անել ապագա սերունդների հետ: Բանն այն է, որ նա սահմանել էր, թե սովորական ճանճը չորս ոտք ունի: Ինչ խոսք, դա ստուգելը հեշտից էլ հեշտ էր, սակայն մի քանի դար շարունակ վեցոտանի ճանճերն առանց խղճի խայթի նստում էին հույն մտածողի հետնորդների քթին, իսկ նրանցից և ոչ մեկը չէր հանդգնում վիճարկել այդ պնդումը: Մոտ երկու հազար տարի պահանջվեց, որպեսզի հայտնվեր ոմն Ուլիս Ալդրովանդի` իտալացի կենսաբան, և ուղղեր անհեթեթությունը: «Իհարկե, Արիստոտելն անվիճելի հեղինակություն է, սակայն ճանճը վեց ոտք ունի»,- հայտարարեց համարձակ իտալացին՝ ի զարմանս շատ-շատերի…
Եվ այսքանից հետո դուք դեռ ցանկանում եք, որ վաղն ևեթ բացահայտ ճշմարտությունները ընդունվեն անվերապահորե՞ն… Միամիտներ: Առջևում ձեր սպասումի երկու հազար տարին է…

Հովիկ Չարխչյան

ՊՈԼ ԺԵՐԱԼԴԻ

21 Օգս

Եթե ես քեզ սիրեի ու եթե դու ինձ սիրեիր՝ ինչպես մենք կսիրեինք իրար…
Պետք է լինել մի քիչ նման՝ միմյանց հասկանալու համար, բայց պետք է լինել մի քիչ տարբեր՝ միմյանց սիրելու համար: Սիրո պատմությունը նրա պայքարի դրաման է ժամանակի հետ: Սերը հարկադրում է հավատալ հատկապես այն բանին, ինչին ամենից շատ պետք է կասկածել: Սիրո մեջ չկա հանցագործություն, չկան սխալներ, կա միայն ճաշակի վրիպում: Այդ դեպքում սիրտն ու միտքը սոսկ խորհրդակցական ձայն ունեն: Վճռորոշ խոսքը մնում է մարմնին: Սերը դա տղամարդու փորձն է բավարարվել մեն-միակ կնոջով: Իսկ կինն ինքն է ընտրում այն տղամարդուն, ով իրեն ընտրում է: Եթե կինը քեզ սիրում է, ապա ըստ էության նա, ում սիրում է, դու չես: Իսկ նա, ում նա այլևս չի սիրում՝ հենց դու ես: Երբ մենք դատողություններ ենք անում կանանց մասին, մենք երբեք բավարար չափով հաշվի չենք առնում, թե որքան դժվար է կին լինելը: Չկա ավելի շատախոս բան, քան կնոջ լուռ տառապանքը…

%d bloggers like this: