Պահոց | 2:49 ե.

ՄԻԿԼՈՇ ՌԱԴՆՈՏԻ

1 Մյս

ԱՐՄԱՏԸ

Արմատի մեջ ուժն է կյանք…
Հող է ուտում, ըմպում որոտ
Եվ երազում արև ու օդ:

Հողից դուրս է մղվում անվերջ,
Անվերջ ուզում հողը փորել
Իր մատներով պիրկ ու զորեղ:

Որդն է սողում ձեռքերն ի վար,
Ոտներն ի վար որդն է սողում,
Որդերն ինչքան շատ են հողում:

Բայց ապրում է նա հողի տակ,
Որ ներքևից ուղի հարթի
Ճյուղի համար ու սաղարթի:

Նա խորհում է նրանց մասին,
Նա նրանցով ուրախանում,
Անուշ հյութ է նրանց տանում:

Ինքս էլ ասես արմատ եմ պիրկ
Որդերի մեջ այս անհամար,
Հյութ եմ քամում երգի համար:

Ծաղիկ էի, դարձա արմատ:
Թաց հողի տակ հիմա տնքում
Եվ լսում եմ, թե իմ գլխին
Սուր սղոցը ոնց է զնգում:

Թարգմ. Վահագն Դավթյան

%d bloggers like this: