ՉԱՐԵՆՑ. ՆՈՐԱՀԱՅՏ ԷՋ

17 Ապր

ՄՏԵՐՄՈՒԹՅՈՒՆ

Օ, մանկության պես ծանոթ
Դաշտանկար անեղծ: —
Հարազատ ես, որպես օդ,
Որ շնչել եմ ես: —

Մնացել ես բիբերում
Իմ` ցոլացած ջինջ: —
Եվ չի՛ ջնջում, չի՛ քերում
Քեզ ոչի՛նչ, ոչի՛նչ: —

Հորըս դեմքի պես հանգիստ,
Եվ գոց, որպես հանգույց, —
Ես քեզ հիշում եմ անգիր,
Սերտել եմ մանկուց: —

Հասնում ես պարզ ու պայծառ,
Որպես իրական:
Օ՜, հուշ դարձած, անցած
Գյուղ նայիրական: —
…………………………………………
Վերն` արեգակ մի դեղին,
Վարը` հերկեր տոչոր: —
Եզներն ու մարդը հողի`
Նայիրական ոճով:

Ե՛վ եզները կորավիզ,
Ե՛վ հողագործն հայրենի-
Կարծես հանված կտավից
Մարտիրոս Սարյանի:-

Եվ մաճկալի երգած
Հորովելն` իր մասին…
Կարծես եղել է ներկա
Կոմիտասի դասին…

Դաշտանկա՜ր հայրենի,
Ինձ մանկուց ծանոթ: —
Կյա՞նք ես արդյոք կենդանի,
Թե՞ — ներկ ու աղոթք: —

Ո՞վ է արդյոք ստեղծել
Այդ երկն հանճարեղ,-
Ուր թե կյանք են, թե արվեստ
Եվ մարդ, և արև:-

Եվ ո՞վ է ում կեղծել`
Ո՞րն է իրական…
Արդյոք արվե՞ստն է եղծել,
Թե՞ կյանքը- նայիրական…

Մտերմություն հանճարեղ
Կյանքի ու երգի: —

Օ, ներկ` դարձած արև,
Օ, երգ` դարձած երգիչ: —
…………………………………….

Այն արևն է — ոսկե թաս
Երգի, ներկի, արյան…
Օ, հնչացած Կոմիտաս, —
Օ, գույն դարձած Սարյան…
………………………………………..

4. VI. 1936 Երևան

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Փոխել )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Փոխել )

Connecting to %s