ՎԵՐԻՆ ԱՐՏԻ ՑՈՐԵՆԸ

2 Մրտ

Այսպիսի պատմություն լսե՞լ եք. մի գյուղում երկու արտ է լինում` վերինն ու ներքինը: Վերին արտին տաք աչքով են նայում, և ցորենը ամռանը ծփում է փարթամ ու դեղին: Իսկ ներքին արտին ժամանակ է լինում, որ իսկի ջուր էլ չեն տալիս, դրա համար խանձվում է արևի տակ, սմքում ու չորանում: Դե, գյուղին էլ մի արտի տվածը հերիք չի անում:
Բայց գալիս է մի օր, որ պատահմամբ քանդվում է առվի թումբը, ջուրը հոսում, ողողում է ներքին արտը, հողը փափկում է հաճույքից, սերմը ուռչում է հրճվանքով: Կանաչում է ներքին արտի ցորենը, ձգվում է վեր ու դեղին ալիք է տալիս ամառվա արևի տակ: Գյուղը ցնծում է. Հիմա որ հաստատ առատ հունձք է լինելու, հիմա որ հաստատ կուշտ փորով հաց կուտեն:
Բայց ցնծության ամենաթեժ պահին ելնում է մեկը` թե էս ի՞նչ եք անում, այ ժողովուրդ, այսքանից հետո ո՞նց եք հանդուրժում, որ աճի վերին արտի ցորենը: Բա նա չէ՞ր, որ խմում էր ներքին արտի բաժին ջուրը, նա չէ՞ր մեղավորը, որ մենք էսքան քաղցած մնացինք:
Ու որովհետև գյուղում նրանից ավելի բարձր խոսող չկար, ելնում են մարդիկ ու փակում են վերև հոսող առուների ձանապարհը: Չորանում է վերին արտը, դառնում անապատ: Եվ ինչքան էլ առատ է լինում ներքին արտի բերքը, գյուղը դարձյալ նույն սովածն է մնում, որովհետև մի արտի տվածը հերիք չի անում:
Այս տխուր պատմությունն էլ ձեզնից մի խնդրանք ունի. որտեղ տեսնեք մեծ արտը վերինի ու ներքինի բաժանող մարդուն, կախ տվեք առաջին իսկ պատահած սյունից: Ու դուք էլ, եթե նեղություն չի, բացեք առուների բոլոր թմբերը:

Հովիկ Չարխչյան

One Response to “ՎԵՐԻՆ ԱՐՏԻ ՑՈՐԵՆԸ”

  1. Գիլանց 3 Մարտի, 2011 at 6:55 ե. #

    ։))

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Փոխել )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Փոխել )

Connecting to %s