Պահոց | 7:05 ա.

ՍԻՐՈ ՄԱՍԻՆ

27 Փտր

Մարդ ու կին են լինում: Ապրում են հաշտ ու խաղաղ: Մի օր էլ այդ մարդը վերցնում ու սպանում է կնոջը: Վիշտ, արտասուք, ողբ… Բայց դե` էլ ի՞նչ, կինը մեռել է: Շատ չանցած սա մի նոր կին է բերում: Ամեն բան կրկին իր հունն է ընկնում, ապրում են երջանիկ: Ու մի օր էլ այս մարդը վերցնում ու սպանում է իր նոր կնոջը: Անհատակ ցավից մղկտում է սիրտը, կտոր-կտոր լինում: Բայց դե` էլ ի՞նչ, կինը չկա… Ամիսներ անց մարդը նորից է ամուսնանում: Երրորդ կինը դատարկված տունը լցնում է խինդով ու երջանկությամբ: Հաշտ ու խաղաղ օրերը հաջորդում են մեկը մյուսին: Եվ մի օր էլ այս մարդը վերցնում ու սպանում է իր կնոջը: Խորունկ սուգը պատում է նրան, թվում է` աշխարհը մեկեն դատարկվեց: Բայց դե` էլ ի՞նչ…
Իսկ այս պատմությունը գալիս է ասելու, որ անքննելին են սիրո գաղտնիքները…

Հ. Չարխչյան

ՆԱԻՐԻ ԶԱՐՅԱՆ

27 Փտր

Դու ինձ կըփնտրես, երբ ես չեմ լինի
Կանգնած ամեն օր քո ճամփի վրա,
Երբ մենակության լալկան ուռենին
Կըթեքվի մի օր քո ճամփի վրա։

Ձայնըս կըլսես հեռու ձորերից,
Ինչպես հեռացող գնացքի սուլոց,
Սարսուռով կտաս անունըս նորից
Եվ ունայն հույսով կընետվես փողոց։

Բայց ես չեմ լինի ծանոթ մարդկանց մեջ,
Ձեր դռան մոտով չեմ անցնի կրկին,
Դու քայլամոլոր կշրջես անվերջ,
Եվ զղջման բոցով կայրվի քո հոգին:

%d bloggers like this: