Պահոց | 10:55 ե.

ՀԵՐՄԱՆ ՀԵՍՍԵ

25 Դկտ

Մենակությունը անկախություն է… Մենակությունը սառն է, այո, բայց և անաղմուկ, զարմանալի անաղմուկ ու մեծ, ինչպես ցուրտը, լուռ անհունը, որի մեջ շարժվում են աստղերը:
Մարդը հնարավորություն ունի ամբողջովին տրվելու հոգևոր կյանքին, մերձենալու Աստծո սրբազան իդեալին: Եվ դրան հակառակ, նա բոլոր հնարավորություններն ունի տրվելու նաև բնազդական կյանքին, զգայական պահանջներին, և բոլոր ջանքերն ուղղելու ակնթարթային հաճույքներ ստանալուն: Ճանապարհներից մեկը տանում է դեպի սուրբը, դեպի հոգու նահատակը, դեպի ինքնամերժումը` հանուն Աստծո: Մյուս ճանապարհը տանում է դեպի անառակը, դեպի բնազդներից տառապողը, դեպի ինքնամերժումը` հանուն մարմնի:
Ապրել աշխարհում, ասես դա աշխարհը չէ, հարգել օրենքը, բայց, անյուհանդերձ, նրանից վեր կանգնել, տիրել`ասես չտիրելով, հրաժարվել` ասես դա բոլորովին էլ հրաժարում չէ,- կենսական բարձրագույն իմաստությանը հաճո այս բոլոր պահանջները կյանքի կոչելու ընդունակ է միմիայն երգիծանքը:
Այս պարզունակ, հարմարվող, այդքան քչով բավարարվող այսօրվա աշխարհի համար դու շատ խստապահանջ ու քաղցած ես, այդ աշխարհը մի կողմ կշպրտի քեզ, դու մի չափում ավելի ունես, քան անհրաժեշտ է նրան: Ով այսօր ուզում է ապրել և գոհ լինել իր կյանքից, նա իրավունք չունի լինել քեզ և ինձ նման: Ով ճնկճնկոցի փոխարեն պահանջում է երաժշտություն, հայացքների փոխարեն ուրախությունններ, դրամի փոխարեն` հոգի, վազվզոցի փոխարեն` իսկական աշխատանք, զվարճալիքի փոխարեն` իսկական կրքեր, նրա համար այս փառավոր աշխարհը հայրենիք չէ…

ԴԱՆԻԵԼ ԿԻԶ

25 Դկտ

Առաջ ինձ արհամարհում էին հիմարության ու անպետքության համար, հիմա ինձ ատում են բանականության ու խելքի համար: Աստած իմ, ի՞նչ են ուզում ինձնից…
Զարմանալի է, թե ինչպես են բարձր բարոյական ու զգայական հատկությունններով օժտված մարդիկ, որ երբեք իրենց թույլ չեն տա օգտվել այն մարդու նկատմամբ իրենց առավելությունից, ով ծնվել է առանց ձեռք, ոտք կամ աչք, ինչ հեշտությամբ ու անմտությամբ են զվարճանում` տեսնելով մեկին, ով ծնվել է առանց բանականության:
Ես հասկացել եմ, որ պարզապես բանականությունը ոչինչ չարժի: Դուք աստվածացնում եք գիտելիքները, կրթությունը, միտքը: Իսկ ես գիտեմ այն, ինչ դուք չեք նկատել. պարզապես գիտելիքները, որոնք ողողված չեն մարդկային զգացմունքներով, գրոշ չարժեն:
Ո՞վ ասաց, թե իմ լույսը քո խավարից լավն է…

ԳԱՐԵԳԻՆ ՆԺԴԵՀ

25 Դկտ

Զոհաբերի՛ր…
Զոհաբերի՛ր անվերջ` առանց մնացորդի:
Սովորի՛ր եւ սիրի՛ր զոհաբերել ու տանջվել բավականության լուսափայլ ժպիտը երեսիդ … և դու կմոտենաս Աստծուն, դու կդառնաս մարդ-Աստված: Այդպես է պատգամում իմ մարգարեն իր հրեղեն խոսքը…
Մոռացի՛ր քեզ…
Հանուն թշվառների մոռացիր քեզ, երբ հազար հազարներին սև ցավն է ընկերանում, բռնակալ կարիքը նեղում…
Ուրախ քրքջալու ժամին մի՛ մոռանա, որ դառնորեն լացողներ կան…
Սիրի՛ր թշվառին, ծառայի՛ր սրան, թող քո ցավը` թշվառի ցավը, քո Աստվածը` թշվառի Աստվածը լինի: Այդպես է պատգամում իմ մարգարեն իր ազատ խոսքը …
Եղի՛ր հպարտ…
Գոյությունդ քարշ տալու համար մի՛ սողա, մի՛ ստորանա եւ մի՛ ստիր։ Ստել` նշանակում է հայհոյել ճշմարիտը, ուրանալ` նշանակում է դադարել մարդ լինելուց …
Եղի՛ր ազատ…
Գիտակից ստրուկի և հանցագործի մեջ չկա տարբերություն: Խոնարհի՛ր ճակատդ միայն իդեալի առաջ, միայն իդեալիդ ազատ գերին եղիր…
Եղի՛ր բացարձակ …
Եվ ո՛չ մի զիջում: Հանցանք է զիջելը: Զիջել` նշանակում է թույլ լինել, ամոթալի պարտություն կրել: Այսպես է պատգամում իմ մարգարեն իր աստվածաշունչ խոսքը և հոգիս` նրա հրեղեն պատգամներին գերի, վեհորեն իր թևերն է պարզում…

%d bloggers like this: