ԹԱՍՈՍ ԼԻՎԱԴԻՏԻՍ

21 Դկտ

ՍՐՏԻՍ ՆՇԱՆ ՉԲՌՆԵՍ
Իմ եղբայր ժամապահ,
Իմ եղբայր ժամապահ,
Ձյան վրա ճռռացող քո քայլերն եմ լսում,
Քո ցուրտ հազն եմ լսում ես դրսից:
Իմ եղբայր, քեզ գիտեմ, ճանաչում եմ ես քեզ,
Եվ դու ինձ ճանաչում ես նույնպես:
Ես գրազ եմ գալիս, քո կրծքի գրպանում
Աղջկա մի նկար կա պահած,
Քո կրծքի աջ կողմում, ես գրազ եմ գալիս,
Սիրտ կա դեռ…

Լավ հիշիր,
Մանկական տետրիդ մեջ
Նկարում էիր դու սլացող ծիծառներ,
Եվ տենչում էի ես միշտ քայլել քո կողքով:
Ճակատիդ ճերմակին է տալիս այն սպին,
Որ, ավաղ, պարսատիկս է թողել,
Եվ արցունքդ է պահում թաշկինակն իմ փոքրիկ:
Մեր բակի անկյունում տոնօրյա կոշիկներդ են ընկած,
Իսկ պատին չեն խամրել
Երազներն իմ ու քո` նկարված կավիճով:

Մայրը քո վարչատան սանդուղքներն է ավլում
Եվ ամեն երեկո փայտածուխ է գնում իմ հորից:
Մեկմեկու աչքերի մեջ նայում
Ու ժպտում են նրանք:
Իսկ դու քո հրացանն ես լցնում,
Որ սրտիս կրակես:
Մանկական այն հայացքդ հիմա սաղավարտն է փակում,
Մանկական այն ձեռքերդ հիմա
Մետաղի պաղ ոստեր են դարձել:
Եվ հյուծված ենք այնպես ես ու դու ժպտալու ծարավից
Եվ քաղցից` մի պատառ անվրդով քնելու…

Ձյան վրա քո պայտած կոշիկներն են ճռռում:
Դու շուտով կգնաս քնելու:
Բարի քուն, տարաբախտ իմ եղբայր:
Բայց եթե երկնքում մի աստղ նշմարես,
Իմացիր, այդ ես քեզ եմ հիշում:
Եվ գիտեմ, երբ դնես հրացանդ մի կողմ,
Դու նորից ճնճղուկ կդառնաս:

Իսկ երբ տան հրաման, որ դու ինձ սպանես,
Կատարիր,
Բայց սրտիս չբռնես դու նշան…
Սրտիս մեջ,
Խորքերում
Մանկական քո այն դեմքն է պահված:
Վախենում եմ, եղբայր, որ այդ դեմքն արնոտես:

Թարգմ. Վահագն Դավթյան

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Փոխել )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Փոխել )

Connecting to %s