ՄՏՔԻ ԼԱԲԻՐԻՆԹՈՍՈՒՄ

15 Դկտ

Պատկերացրեք առանց լուսամուտների մի մութ շենք: Այդ շենքի ներսում կան միջանցքներ, շատ միջանցքներ, մի ամբողջ լաբիրինթոս: Որոշ մարդկանց մոտ միջանցքները շատ են, մյուսների մոտ` քիչ: Միջանցքները լուսավորվում են էլեկտրական լամպերով: Որոշ մարդկանց մոտ դրանք ավելի շատ են լուսավորված, ուրիշների մոտ ավելի մութ են: Եվ միջանցքների պատերը հոծ չեն, այլ յուրաքանչյուր մետրից հետո, ասենք, կա սենյակ տանող դուռ, իսկ սենյակներում թափված են զանազան իրեր` որոշ մարդկանց մոտ շատ, ուրիշների մոտ` քիչ:
Ահա սենյակների այդ իրերը մարդու գիտելիքներն են, ոմանց գիտելիքները շատ են, ուրիշներինը` քիչ: Միջանցքների համակարգը (այսինքն`թե արդյոք դրանք լավ են հաղորդակցվում) այդ մարդու ըմբռնողությունն է, նրա խելքը: Խելոք մարդը մի միջանցքից մյուսը իրերն արագ կտեղափոխի, իսկ հիմարը դեռ հազիվ դրանք փակուղուց դուրս կբերի:
Եվ վերջապես, լուսավորությունը խելքի պայծառությունն է, տրամաբանությունը: Եթե միջանցքը լավ է լուսավորված, ապա բոլոր իրերը, որոնք միտքը տեղափոխում է, լավ են երևում, երևում է` ինչն ինչի համար է, իսկ եթե միջանցքը մութ է, ապա տեղի է ունենում խառնաշփոթություն, մեկը մյուսի տեղն են ընդունում, ամենաանհեթեթ եզրակացություններն են անում:

Ն. ԿՈԲՐԻՆՍԿԻ, Վ. ՊԵԿԵԼԻՍ

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Փոխել )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Փոխել )

Connecting to %s