ԱԼԵՔՍԱՆԴՐ ԴՅՈՒՄԱ

10 Դկտ

«… Մի՞թե ձեր մտքով չի անցել մտածել, թե ինչ դասի են պատկանում այդ կանայք… Մի՞թե դուք չեք նկատել, որ դրանք մեծատոհմիկ տիկնայք են… Ձեր կայազորային արկածների ժամանակ պատահե՞լ է, որ դուք տեսնեք այդպիսի ճերմակ թաթիկներ, այդպիսի ամբարտավան ժպիտ: Ուշադրություն դարձրե՞լ եք այդ շքեղ զգեստների, այդ քնքուշ ձայների, այդ կեղծավոր հայացքների վրա: Օ, իհարկե, դրանք մեծատոհմիկ կանայք են: Նրանց հրամանով է գիշերը մեզ գտել դեմքը գլխաշորով ծածկած պառավը, և մեղրանուշ խոսքերով հմայելով, մեզ բերել այստեղ: Օ, դրանք անկասկած մեծատոհմիկ կանայք են: Նոր էինք ոտք դրել շքեղորեն կահավորված սենյակը, որ տաք էր ու հազվագյուտ բուրմունքներով հագեցած, երբ նրանք նետվեցին մեր գիրկը, փաղաքշեցին, հանձնվեցին առանց աչքը թարթելու և առանց հապաղելու: Այո, այո, նրանք մեր գիրկը նետվեցին, թեև առաջին անգամ էին տեսնում մեզ, և մենք թրջվել էինք անձրևի տակ: Մի՞թե դրանից հետո կարելի է կասկածել, որ դրանք մեծատոհմիկ տիկնայք էին… Սեղանի մոտ նրանք բուռն ու ինքնամոռաց կերպով տրվեցին սիրույն ու արբեցմանը, նրանք հայհոյում էին աստծուն, արտառոց ճառեր արտասանում, նրանց բերանից գարշելի հայհոյանքներ էին թափվում, նրանք կորցրել էին ամոթը, կորցրել էին մարդկային կերպարանքը, մոռացել էին երկրի մասին, մոռացել էին երկնքի մասին: Այո, դրանք մեծատոհմիկ տիկնայք էին, հավատացեք ինձ, խիստ մեծատոհմիկ տիկնայք…»:

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Փոխել )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Փոխել )

Connecting to %s