ՎԻԼՅԱՄ ՎՈՐԴՍՎՈՐԴ

7 Նյմ

ԼՅՈՒՍԻՆ
Նրա ապրած տնակի մոտ
Ճանապարհն էր լռում,
Քչերն էին նրան ծանոթ
Քչերն էին սիրում:

Մանուշակ էր համեստ ու հեզ
Թփերի տակ թաքուն,
Եվ սիրուն էր այն աստղի պես,
Որ մենակ է ծագում:

Եվ մահացավ Լյուսին իմ հեզ,
Աստղ էր, ընկավ նա վայր…
Մարդ չիմացավ, բայց և այսպես
Փոխվեց աշխարհն արար…

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Փոխել )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Փոխել )

Connecting to %s