ՍԱԼՎԱՏՈՐԵ ԿՎԱԶԻՄՈԴՈ

7 Նյմ

ԱՇՈՒՆ
Մեղմ, սիրուն աշուն,
Ճանաչում ես ինձ:
Ես կռանում եմ ջրերիդ վրա`
Երկինքն ըմպելու:
Իսկ ծառերն` իրենց մարմինները լքած,
Շարժվում են դեպի անհուն:
Լինելիության պաղ ճշմարտությունը
Հիմա ինձ գտնում է քեզ հետ ձուլված:
Քո մեջ կոտրվում եմ ու ապաքինվում:
Քո մեջ ընկնում եմ ու ելնում:
Ինչպես մոռացված մի իր
Հողն ինձ վերցնում-բարձրացնում է:

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Փոխել )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Փոխել )

Connecting to %s