ՎԻԿՏՈՐ ՎԱՍԱՐԵԼԻ

26 Հկտ

… Վերլուծությունը, հաղորդման ըմբռնումը կախված են մեր գիտելիքներից և մշակութային մակարդակից: Այն ժամանակ, երբ միայն անցյալի արվեստի գործերն են դյուրըմբռնելի, երբ ոչ ամենքին է թույլատրվում ժամանակակից արվեստը խորությամբ ուսումնասիրել, փոխանակ դա ըմբռնելու, ` մենք ենք նրա լինելիությունը: Հատուկ զգայնության շնորհիվ մեր հաղորդումները հաստատապես կհասնեն միջին մարդուն` նրա զգացմունքային ընկալունակության միջոցով: Անշուշտ, մենք չենք կարող ամբողջապես թողնել արվեստի ստեղծագործության վայելքը միայն էլիտար գիտակներին: Մեր օրերի արվեստն ուղղված է դեպի խիտ, հագեցած և խոստումնալից կերպով թարմացած ձևերը, վաղվա արվեստը կլինի կամ որպես համընդհանուր հարստություն, կամ չի լինի: Ավանդույթներն այլասերվում են, նկարչության սովորական ձևերը կործանում են դատապարտված արահետները: Ժամանակը դատում է և վերացնում, նորացումը շարունակվում է բեկումից ու վավերականության ցուցադրումից, որը ընդմիջվող է և չնախատեսված: Ցավալի է, սակայն հրամայական` թողնել հին արժեքները նորերի տիրապետությունն ապահովելու համար: Մեր դիրքորոշումը փոխվեց, մեր էթիկան, մեր գեղագիտությունը ևս պետք է փոխվեն: Եթե պլաստիկ աշխատանքի գաղափարը նախկինում գտնվում էր արհեստավորական պրոցեսի և առասպելի մեջ, այսօր դա վերահայտնանգործվում է հնարավոր աշխուժացման, բազմապատկման և ընդարձակման հայեցակարգում: Գրական կամ երաժշտական ստեղծագործությունների միաձուլմամբ երկու հարության վրա ֆիքսված պատկերի կախարդական շղթան ձգվում է Լասկոյից մինչև վերացականը… Իսկ ապագան մեզ համար պահում է երջանկություն` նոր, շարժուն և հուզիչ, պլաստիկ գեղեցկության մեջ…

Թարգմ. Աշխեն Բախչինյան

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Փոխել )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Փոխել )

Connecting to %s