ԲՐՈՒՆՈ ՇՈՒԼՑ

22 Հկտ

Ողբերգական ազատությունը

Ի՞նչ է պատմությունը: Ո՞վ կգուշակի նրա բարյացակամության հանելուկը, նրա գթածությունների գաղտնիքները: Մեզ հայտնի չեն նրա եւ նրա հերոսի միջեւ մեկուսի խաղարկվող խորհրդածեսերը, հայտնի չեն ծածուկ բանակցությունները, նրանց միավորող գաղտնիքները: Գուցե՞ դա սիրահարի եւ նրա ընտրյալի գաղտնիքն է: Քանիսին է նա զանց առնում անտարբեր, քանիսի վրա նույնիսկ հայացք չի նետում, ասես գրքի էջեր թերթելիս, եւ անսպասելիորեն կանգ է առնում ինչ-որ մեկի վրա, հանկարծ սրատեսություն ձեռք բերելով, կրքով բռնկված: Նրա սիրեցյալների ժամը կարճ է, նրանց վիճակված է մնալու սոսկ այնքան, որքան հնչում է խոսքը, որը նրանք կարողացել են ճչալ ի պատասխան նրան: Քանզի նրանք բավեցին մեն մի խոսքի համար, նրանց ողջ կյանքը մարեց լոկ մի հնչյունում նրա գաղտնիքի տան մեջ…
Հայացք նետել վիթխարի, երկինք բռնող, առասպելի պատկերին եւ ընթերցել նրանում, գուշակել եւ կանխատեսել, թե ինչ է անրջվում այնտեղ, դեռեւս անուն չառած: Խնամքով կորզել արմատի հետ ամպի ծոցից, բառերի ուռկանում որսալ այն, որ առկայծում էր այդ թաքուցյալ լիցքերում, ազատ, հածող էներգիայում, եւ միաժամանակ չկտրել առասպելի պորտալարը, ժամանակից շուտ չառնել այն որոշակի, խիստ կառուցաձեւի մեջ: Չէ որ առասպելի հատակը անշուշտ պիտի գնա առ անհասկանալին, անբառելին, առասպելը, որպեսզի ողջ մնա, պիտի բնավորվի ակունքներում, որ անհասանելի են հայացքին:

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Փոխել )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Փոխել )

Connecting to %s