Archive | ՄՏՔԵՐ ՈՒ ԽՈՀԵՐ RSS feed for this section

ՋԵՐՈՄ Դ. ՍԵԼԻՆՋԵՐ

27 Sep

Տես, թե ինչպես են մարդիկ խելագարվում մեքենաների համար: Նրանց համար իսկական ողբերգություն է, եթե իրենց մեքենայի վրա թեկուզ փոքրիկ խազ է լինում: Նրանք անվերջ կարող են պատմել, թե մեկ բալոն բենզինով քանի մղոն կարող են քշել իրենց մեքենան: Իսկ հենց նոր մեքենա են գնում, սկսում են գլուխ ջարդել, թե ինչպես կարող են այն փոխարինել մեկ այլ, ավելի նորաձեւ մակնիշի մեքենայով: Իսկ ինձ անգամ հին մեքենաները դուր չեն գալիս, հասկանու՞մ ես, ինձ հետաքրքիր չէ: Ավելի լավ է ես ձի ունենամ: Ձիերն ինչ-որ մարդկային բան ունեն: Ձիու հետ հնարավոր է զրուցել գոնե: Չեմ ուզում ներշնչել քեզ, որ միայն գիտնականները եւ կրթված մարդիկ կարող են կյանքում արժեքավոր ներդրում ունենալ: Դա այդպես չէ, սակայն ես պնդում եմ` կրթված մարդը, որը նաեւ ստեղծագործող է եւ տաղանդավոր (նման մարդիկ, ցավոք, հաճախ չեն հանդիպում) հենց այդ տեսակն է, որ իրենից հետո ավելի արժեքավոր ժառանգություն է թողնում, քան միայն տաղանդավորներն ու ստեղծագործողները:

Թարգմ. Ա, Քեշիշյան

1376466215,8383

ՌՈԲԵՐՏ ՄԱԿԿԻ

26 Sep

Այն բանից հետ, երբ արժեքների փոփոխությունը մարդկանց մոտ հարուցում է հույզեր, առաջ է գալիս զգացմունքը: Զգացմունքն ու հույզը հաճախ են շփոթում, սակայն դրանք բոլորովին էլ նույն բանը չեն: Հույզը կարճաժամկետ ապրումն է, որն արագորեն հասնում է իր բարձրագույն կետին ու անհետանում է: Զգացմունքն ավելի երկարատև ու կայուն է, այն կարող է մեզ չլքել օրեր, շաբաթներ և նույնիսկ տարիներ շարունակ: Բացի այդ, բավականին հաճախ որոշակի զգացմունք մարդու համար կարող է դառնալ տիրապետող:

Իրական բնավորությունը դրսևորվում է ընտրության միջոցով, որը նա կատարում է երկընտրանքի դեմ հանդիման: Ինչպիսի որոշում կայացնի մարդը հանգամանքների ճնշման ներքո, այնպիսին էլ ինքն է: Որքան մեծ է ճնշումը, այնքան առավել չափով է ընտրությունը համապատասխանում նկարագրին:robert_mckee

ՍՈԼ ԲԵԼԼՈՈՒ

25 Sep

Երեխային աշխարհը թվում է տարօրինակ, բայց նա չի վախենում այդ աշխարհից, նա միայն զարմանում է: Իսկ տարեցին աշխարհը համակում է սարսափով: Ինչու՞: Որովհետև նա գիտի` նրան վիճակված է մեկ այլ աշխարհ գնալ: Մարդը վախենում է ոչ թե կյանքից, այլ մահից: Նա նույնիսկ ցանկանում է, որ իրեն առևանգեն, ինչպես երեխայի: Այդ դեպքում նա մեղքի բաժին չի ունենա կատարվածում: Սակայն ո՞վ է մեղավորը: Ո՞վ է առևանգիչը: Ինչ-որ մի գնչու՞: Ոչ, կյանքի տարօրինակությունը: Ու դրա մասին չեն մտածում, ինչպես չի մտածում երեխան:Saul-Bellow-deresiewicz_slide

ԲՈՒԼԱՏ ՕԿՈՒՋԱՎԱ

25 Sep

Դատարկ են մեր հոգիները և սառն են մեր աչքերը ուրիշների կյանքի դեմ հանդիման: Դեռևս վաղ մանկությունից մենք զենք ենք կռում մեկս մյուսի դեմ, և յուրաքանչյուրը թաքուն հույս է փայփայում, որ հատկապես իր բախտը կբերի և ճակատագիրը հատկապես իրեն մեծահոգաբար ու հանդիսավորությամբ կբարձրացնի ի վեր բոլորից: Ու այդ չնչին բացիլը, որ խժռում է մեր ներսը, հարկադրում է մեզ կեղծավորել ու ստել, խորամանկել ու շողոքորթել, որպեսզի մոտ գնանք ու խրենք դանակը թշնամու փափուկ թիկունքի մեջ, իսկ հետո` պար գալով դիակի վրա, հռչակենք մեզ միակը:7960625

ԼՈՒԻՍ ՍԵՊՈՒԼՎԵԴԱ

24 Sep

Ոչ ոք չի կարող խլել կամ յուրացնել ամպրոպի ճայթյունը: Ոչ ոք չի կարող մեկ ուրիշից վերցնել երկինքը: Ոչ ոք չի կարող իր հետ տանել երկինքը բաժանումից հետո…

Քո կյանքում շատ պատճառներ կգտնես երջանիկ լինելու համար: Դրանցից մեկը ջուրն է, մյուսը` քամին, մեկն էլ` արևը. այն միշտ գալիս է որպես պարգև անձրևից հետո: Զգա անձրևը: Բացիր թևերդ…танец-дождя

ՉԻՏՐԱ ԴԻՎԱԿԱՐՈՒՆԻ

23 Sep

Մի՞շտ է այդպես պատահում, երբ մենք ուղղություն ենք վերցնում դեպի մի որևէ արգելված բանի կողմը կամ, ինչպես ոմանք անվանում են դրան, դեպի մեղքը: Առաջին քայլը տանջալից է կեղեքման աստիճան, մինչև արյունը, մինչև ոսկորները, մինչև ուշաթափություն: Երկրորդը նույնպես հոգի է մորմոքում, բայց դա արդեն տանելի է: Երրորդ քայլից տառապանքն արդեն անցնում է մեր գլխավերևով, ինչպես սև ամպը: Շուտով այն կդադարի մեզ կաշկանդել կամ անհանգստացնել:

Գայթակղություններն ավելի ուժեղ են, քան դրանք արարողները: Դու ազատություն ես տալիս և այլևս իշխանություն չունես նրանց վրա:apple-adam-and-eve-graphic-painted

ՄԻԽԱՅԻԼ ԱՐՑԻԲԱՇԵՎ

23 Sep

Լավ, ես հավատում, հավատում եմ, որ կյանքը հրաշալի է ու հզոր, սակայն ոչ ինձ համար… Ինձ համար ամեն ինչ կորած է: Ես այլևս երբեք դուրս չեմ գա այստեղից, ես արդեն ոչ ուժ, ոչ ցանկություն ունեմ պայքարելու: Պիտի իջնեմ ավելի ու ավելի ներքև… եթե կա ավելի ստորին բան, ինչն արդեն կա: Ապրեք, եղեք երջանիկ, թող ձեր առաջ բացվեն մարդկային ազատ, գեղեցիկ կեցության անհայտ հորիզոնները… Բայց ես կորած եմ… Ես զգում եմ, թե ինչպես են համրանում մտքերս, ինչպես է փոքրանում ու գռեհկանում հոգիս…Դրա համար ես մեղավոր չեմ. ես պայքարեցի, հավատացի, երազեցի և ուրիշներին էլ դրդեցի հավատալ… Ուժերս չբավականացրեցին: Բայց ո՞վ է մեղավոր, որ ինձ չտվեցին այդ ուժը… Ես չնչին, դժբախտ, ճակատագրից ու մարդկանցից նեղացած մի մարդուկ եմ: Ես ընկա ու այլևս երբեք ոտքի չեմ կանգնի… Եվ ուրեմն թող հրաշալի լինի կյանքը և մարդիկ երջանիկ լինեն… Կեղտոտ ջրափոսից, խորտակվելով` ես պարզում եմ ձեռքս և օրհնում եմ նրանց` գալիք երջանիկ մարդկանց ուղին, ովքեր չեն էլ հիշի իմ մասին…

«Վերջին սահմանագծի վրա» գրքիցна-краю

ԱՆԵՍ ԴԵԶԱՐՏ

23 Sep

Տղամարդու և կնոջ հարաբերությունները նման են երկնքի: Երկինքը կարող է լինել կապույտ ու սև, երբեմն այն ծածկվում է ամպերով, երբեմն թուխպն է պատում, բայց դա կարևոր չէ, այն, միևնույն է, երկինք է:

Ատելությունը մարդու հանդեպ, որին դու սիրել ես, նման չէ մյուս ատելություններին: Այն սնվում է անցյալ սիրով:Как-рисовать-небо

ԲԱՆԱՆԱ ՅՈՒՍԻՄՈՏՈ

22 Sep

Բոլոր մարդիկ կարծում են, թե իրենք ունեն շատ ուղիներ և ազատ են ընտրության հարցում: Գուցե ճիշտ կլինի ասել` նրանք երազում են ընտրության պահը: Ես նույնպես այդպիսին էի: Բայց հիմա ես հասկացա: Ես դա հասկացա այնքան հստակ, որ հեշտ է այն ձևակերպել: Ուղին միշտ էլ կանխորոշված է, բայց ոչ երբեք ճակատագրական իմաստով: Նրան բնական ճանապարհով կանխորոշում են ամենօրյա շնչառությունը, հայացքները, մեկը մյուսին հաջորդող օրերը: Ու ոմանք չեն էլ հասցնում աչք թարթել, երբ միանգամայն բնականորեն ձմեռվա կեսին հայտնվում են անհարմար վիճակում` տանիքի վրա, անծանոթ վայրում…

Կյանքը չի սիրում դադարներ: Պետք է ապրել անդադար:

«Լիալուսին» գրքիցdorogi_anons

ՅԱՆՆ ՄԱՐՏԵԼ

20 Sep

Մահը միշտ քայլում է կյանքի ոտնահետքերով, և դրա պատճառը ոչ թե կենսաբանական անհրաժեշտությունն է, այլ ամենասովորական նախանձը: Կյանքն այն աստիճան հրաշալի է, որ մահը սիրահարվել է նրան, միայն թե այդ խանդոտի սերը գիշատիչ է, անկուշտ: Ասենք, կյանքն էլ հեշտությամբ է անցնում մոռացման միջով ու հրաժեշտ է տալիս միայն մանրուքներին, իսկ այնտեղ այլ բան չկա, քան անցողիկ ստվեր, որ թողնում է թռուցիկ ամպը:37772

ԷՐԻԽ ՄԱՐԻԱ ՌԵՄԱՐԿ

20 Sep

Միայն դժբախտը գիտի, թե ինչ բան է երջանկությունը: Իսկ երջանիկը մանեկենի նման է` նա միայն ցուցադրում է կյանքի խնդությունը, բայց չի տիրապետում դրան: Լույսը լույսի մեջ լույս չի տալիս, այն լույս է տալիս խավարում: Այնպես որ` հանուն խավարի: Ով մի անգամ ամպրոպի տակ է ընկել, կծիծաղի ցանկացած էլեկրական սարքի վրա: Թող անիծված լինի ամպրոպը: Թող օրհնյալ լինի կյանքի կայծը…

«Երեք ընկեր»9689117_1

ՎԱԶԳԵՆ ԱՌԱՋԻՆ

20 Sep

Կինը մայրությամբ վեր կբարձրանա մայրական պայմանեն ու կպսակվի ծննդյան հրաշքի լույսով: Հրաշալիքը ծնունդի և սրբությունը մայրության. ահա հիմքը ընտանիքին: Զի ընտանիքն է խորան այդ հրաշքին և աղբյուրը մայրական սրբության:

Ո՞ր հայրը, ի տես նորածին իր երեխայի, չի բացականչեր՝ հրաշք, և պահ մը իր կնոջ մեջ չի տեսներ պատկերը սուրբ կույս Մարիամին: Այո, բոլոր ծնունդները հրաշքներ են, բոլոր մայրերը կույսեր են:10330437_605814499515314_4526939504047404025_n

ՊՐԻՄՈ ԼԵՎԻ

18 Sep

Վաղ թե ուշ բոլորն էլ սկսում են հասկանալ, որ կյանքում չի կարող լինել անսահման երջանկություն, սակայն քչերն են բացահայտում իրենց համար այդ նույն ճշմարտությունը հակառակ ծայրից` հանգելով այն հետևությանը, որ ճիշտ նույն կերպ չի կարող լինել նաև անսահման դժբախտություն: Ինչպես մեկ, այնպես էլ մյուս բևեռին հասնելուն մեզ խանգարում է  հենց մարդկային գոյության պայմանականությունը, որն իր բնույթով թշնամի է ամեն կարգի անսահմանության: Խանգարում է ապագայի մասին իմացության անբավարարությունը, որն իր մեջ ներառում է հույս և միաժամանակ վաղվա հանդեպ անվստահություն: Խանգարում է մահվան անխուսափելիությունը, որը սահմանազատում է ամեն ուրախություն, ինչպես, ի դեպ,  նաև ամեն մի տխրություն: Մեզ խանգարում են նաև մշտական կենցաղային հոգսերը, որոնք ոչ միայն ընդունակ են խորտակել երկարատև երջանկությունը, այլև բթացնել երկարատև դժբախտության սրությունը, որն արդեն ընկալվում է ոչ թե ամբողջովին, այլ առանձին դրվագներով, ինչի շնորհիվ էլ հեշտ է լինում կրել:art_primo_061810

ՌԻՉԱՐԴ ԱԴԱՄՍ

18 Sep

Կենդանիներն իրենց չեն դրսևորում այնպես, ինչպես մարդիկ: Նրանք կռվում են` երբ անհրաժեշտ է կռվել, և սպանում են` երբ անհրաժեշտ է սպանել: Սակայն նրանք երբեք իրենց ողջ բնական հնարամտությունն ու համարձակությունը մի կողմ չեն դնում ընդամենը այն բանի համար, որ հորինեն մեկ այլ կենդանի արարածի կյանքը փչացնելու նոր միջոց: Նրանք երբեք չեն կորցնում արժանապատվության ու կենդանականության զգացումը:zhivotnie-0003

ՋՈ ԼԱՆՍԴԵՅԼ

18 Sep

Կյանքը գետի պես է: Քեզ քշում է հոսանքով, կարող է տեղատարափ թափվել, հեղեղում լինել կամ դրա պես մի բան, կյանքի ինչ-որ հատված սրբել ու տանել, բայց վերջնահաշվարկում ամեն ինչ կմիավորվի այդ ջրերի մեջ: Ու եթե նույնիսկ երբեմն թվում է, թե ամեն բան այլ կերպ է, իրականում դա հենց առաջվա պես է: Գետը չի փոխվում, փոխվում են գետի մեջ գտնվող մարդիկ:4530_900

ՋԱՍՊԵՐ ՖՖՈՐԴԵ

17 Sep

Կյանքի ու մահվան հարցերը լուծելը դյուրին է. նրանք այնպես կտրուկ սև ու սպիտակ են, որ ընտրություն կատարելը հեշտ է: Ես դրանից գլուխ եմ հանում, քանի որ այդ բանը դժվար չէ: Իսկ ահա մարդկային զգացմունքները… Այնտեղ այնքան գորշավուն երանգներ կան: Իսկ կիսանրբերանգները ես այնքան էլ չեմ տարբերակում:

Մարդը մոլորության մեջ է ընկնում, երբ հանկարծ ստիպված է լինում վերագնահատել այն ամենն, ինչ գիտի, վերանայել աշխարհի մասին իր հայացքները նոր փաստերի լույսի ներքո: Եվ շփոթվում է, երբ հասկանում է, որ այն ամենը, ինչն ընկալել է իբրև ճշմարտություն ու արդարություն, եղել է սոսկ խորամանկ մտային կառույց…

«Գորշագույնի երանգները» գրքիցjasper-fforde

ԱԳԱԹԱ ՔՐԻՍՏԻ

17 Sep

Կարծում եմ, կյանքում չկա ավելի հուզիչ բան, քան ձեր սեփական երեխան, ով ժամանակի ընթացքում ձեզ համար վերածվում է առեղծվածորեն նոր մարդու: Դուք դարպասն եք, որի միջոցով նա աշխարհ է դուրս գալիս, և որոշակի ժամանակահատվածի ընթացքում թեզ թույլատրված է հոգ տանել նրա համար, ինչից հետո նա ձեզ լքում է և լիովին փթթում է արդեն ձեզնից անջատ, սեփական կյանքում: Դա կարծես անծանոթ մի տնկի է, որը տուն եք բերել, տնկել եք ու անհամբերությամբ սպասում եք, թե նրա վրա ինչեր կաճեն:vysadka_8

ՋՈՆ ԿՐԱԿԱՈՒԵՐ

16 Sep

Այնքան շատ մարդիկ են դժբախտ և դրանով հանդերձ անզոր են փոխել իրավիճակը, քանզի չափից ավելի են հրապուրվել անվտանգության, հարմարավետության և կոնսերվատիզմի մեջ ապրելով, ինչն առաջին հայացքից հանգստություն է տալիս, բայց իրականում չկա ավելի վնասակար բան մարդկային որոնող ոգու համար, քան ապահովված ապագան: Մարդու կենսական ուժերի հիմքը արկածների նկատմամբ նրա կիրքն է: Կյանքի հաճույքը հագեցվում է նորի հետ հանդիպումներով, իսկ հետո չկա ավելի մեծ երջանկություն, քան անընդհատ փոխել սեփական հորիզոնը` ամեն օրը դիմավորելով մեկ այլ արևի տակ:157285_gorizont_derevo_nebo_pole_zhyoltyj_2400x1559_(www.GdeFon.ru)

 

ԲԵՐՆԱՐԴ ՇՈՈՒ

15 Sep

Հին թրծվածքի մարդիկ կարծում են, թե մարդու հոգին կարող է գոյատևել առանց փողի: Նրանք մտածում են, որ որքան քիչ փող ունես, այնքան մեծ է հոգիդ: Իսկ մեր օրերի երիտասարդությունն այլ կարծիքի է: Բանից պարզվում է, հոգին շատ թանկ է նստում նրանց վրա: Հոգի պահելն անհամեմատ ավելի ծախսատար է, քան, ասենք, ավտոմեքենան: Հոգին կլանում է և երաժշտությունը, և կտավները, և գրքերը, և լեռները, և լճերը, և գեղեցիկ զգեստները, և հաճելի մարդկանց միջավայրը,- իսկյ այս երկրում դուք զրկված եք այդ բոլորից, եթե փող չունեք: Ահա այդ պատճառով է, որ մեր հոգիներն այսքան քաղցած են:00160

ՋՈ ԱԲԵՐԿՐՈՄԲԻ

14 Sep

Անվախությունը հիմարների պարծենկոտությունն է: Վախ չեն զգում միայն մեռածները կամ, գուցե թե նրանք, ովքոր շուտով մեռած կլինեն: Վախը քեզ սովորեցնում է լինել զգույշ, հարգել հակառակորդին և վիճաբանության ժամանակ հեռու մնալ սուր գործիքներից: Այս բոլորը շատ օգտակար է, հավատա ինձ: Վախը քեզ թույլ կտա կենդանի դուրս գալ փորձանքից, իսկ դա ամենալավն է, ինչը կարելի է հուսալ ցանկացած թոհուբոհի ժամանակ:mfg_joe_abercrombie

ՎԻՃԱԿԱԳՐՈՒԹՅՈՒՆ

Map

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 4,876 other followers

%d bloggers like this: