Archive | ՄՏՔԵՐ ՈՒ ԽՈՀԵՐ RSS feed for this section

ՋՈՆ ԳՐԵՅՆ

26 Aug

Հոգեկան հավասարակշռության փնտրտուքների մեջ կանայք խոսում են պրոբլեմների մասին, որոնք արդեն անցյալում են մնացել, պրոբլեմների մասին, որոնք կարող են ծագել ապագայում, պոտենցիալ պրոբլեմների մասին, ոչ մի լուծում չունեցող պրոբլեմների մասին: Եվ որքան շատ են նրանք խոսում, որքան մանրամասն են պրոբլեմը դիտարկում բոլոր կողմերից, նրանց համար այնքան թեթև է դառնում: Այդպիսին են կանայք, և նրանցից այլ բան սպասել` կնշանակի հերքել կանացի բուն էությունը:John_Gray_credit_Eamonn_McC

ՀԵՆՐԻ ՖՈՐԴ

25 Aug

Ես ոչինչ չունեմ նոր գաղափարները ծաղրի ենթարկելու համընդհանուր միտումների դեմ: Ավելի լավ է սկեպտիկորեն վերաբերվել բոլոր նոր գաղափարներին և պահանջել նրանց իրավացիության ապացույցները, քան վազ տալ ամեն կարգի նոր գաղափարի ետևից մտքի անդադար շրջապտույտի պայմաններում: Զգուշավորության հետ համընկնող սկեպտիցիզմը հենց քաղաքակրթության կողմնացույցն է, որ կա: Գաղափարներն ինքնին արժեքավոր են, բայց ցանկացած գաղափար վերջիվերջո ընդամենը գաղափար է: Խնդիրն այն է, որ դրանք գործնական կիրառում գտնեն:henry-ford-H

ԱՅՐԻՍ ՄԵՐԴՈՔ

25 Aug

Երբեմն մարդիկ, իրենք էլ այդ մասին չիմանալով, կարող են տարիներով լույսի ու կյանքի աղբյուր ծառայել ուրիշների համար այն դեպքում, երբ իրենց սեփական կյանքն ընթանում է այլ, մյուսների աչքից հեռու ճանապարհով: Եվ ճիշտ այդպես էլ մարդը կարող է հրեշ, քաղցկեղի ուռուցք դառնալ ինչ-որ մեկի համար, որին նա հազիվ է հիշում կամ գուցե անձամբ երբեք էլ չի ճանաչել:

Սարսափն է համակում, երբ մտածում ես, որ ցանկացած արարք, նույնիսկ ամենաաննշանը, ունեն իրենց հետևանքները և կարող են այն կետը դառնալ, որտեղից ուղիները բաժանվում են հակադարձ կողմեր…nuI0T2QCuY8

ՌՈԲԵՐՏ ՀԱՅՆԼԱՅՆ

24 Aug

Քանի անգամ է առիթ եղել տեսնելու այս կարգի վերնագրեր. «Երկուսը զոհվեցին` փորձելով փրկել խեղդվող երեխային»: Եթե մարդը մոլորվում է լեռներում, հարյուր հոգի ուղևորվում է նրան որոնելու, և հաճախ երկու-երեք փրկարարներ զոհվում են: Բայց հաջորդ որոնումներին ավելի մեծ թվով կամավորներ են գնում: Հիմար թվաբանություն է… բայց շատ մարդկային: Եվ այդ միտքն անցնում է մեր ողջ բանահյուսության, կրոնի, գրականության միջով,- եթե ինչ-որ մեկը փրկության կարիք ունի, ոչ ոք չի մտածում դրա գնի մասին: Սա թուլությու՞ն է: Իսկ գուցե եզակի ու՞ժ է, որ մեզ է նվիրել գալակտիկան:932

ԹԵՆՆԵՍԻ ՈՒԻԼՅԱՄՍ

24 Aug

Մի ծերունի է նստած իր բակում: Նստել է ու բռով ճտերին եգիպտացորենի հատիկներ է նետում: Հանկարծ հուսահատ կչկչոց է լսվում ու տան ետևից գլխապատառ դուրս է թռչում ջահել հավը, իսկ նրա ետևից` աքաղաղը: Հետապնդում է, ցատկում է վրան… բայց հենց տեսնում է կերը, իսկույն բաց է թողնում նրան խաղաղությամբ ու սկսում է կտցել հատիկները: Իսկ ծերունին նայում է և ասում. «Աստված մի արասցե, որ ես էլ երբևէ այդքան սոված լինեմ…»:

«Ցանկության տրամվայը»0_6b599_f38aedf7_L

ՖԱԶԻԼ ԻՍԿԱՆԴԵՐ

23 Aug

Դե ինչ, եթե մեզնից հեռանում են այն բոլորը, ինչ մենք սիրել ենք, բոլորը, որ մեզ լուսավորել են հույսի, արիության, քնքշության, վեհանձնության շողով, երբ մեզ լքում են այդ բոլորը, ես պատրաստ եմ նույնիսկ հիմարությանը սեղմել իմ կրծքին, քանի որ հիմարությունը ևս մարդու մի մասնիկն է, և եթե մարդուց ուրիշ ոչինչ չի մնացել, ես առավել ևս պատրաստ եմ փարվել նրան որդիական թախիծով: Չէ՞ որ նա իր աչքերով տեսել է, իր ականջներով լսել է բոլորին, ում մենք կորցրել ենք, և ես ինչպե՞ս չգնահատեմ մեր կյանքի վերջին վկային…popular-sleep-drug-ambien-ingrains-bad-memories-into-your-brain-new-research-suggests

 

 

ՎԱՍԻԼԻ ԳՐՈՍՄԱՆ

22 Aug

Ի՞նչ կարող եմ ասել քեզ մարդկանց մասին: Մարդիկ ինձ ապշեցնում են իրենց լավ և վատ լինելով: Նրանք տարօրինակ կերպով տարբեր են, թեև ամենքն էլ միևնույն ճակատագիրն են ապրում: Բայց, պատկերացրու, եթե ամպրոպի ժամանակ բոլորը փորձում են թաքնվել տեղատարափից, դա դեռ չի նշանակում, թե բոլոր մարդիկ միանման են: Եվ անձրևից էլ նրանք թաքնվում են` ամեն մեկը յուրովի…

«Կյանք և ճակատագիր»5491

ՄԱՐԻՈ ՊՅՈՒԶՈ

22 Aug

Կարճ ասած, ես նախընտրեցի, որ խաբեն ինձ, այլ ոչ թե ես: Ես համաձայնեցի խաբեբայի զոհ մնալ այն պայմանով, որ ինքս ստիպված չլինեմ վերաորակավորվել իբրև խաբեբա: Ես համաձայնեցի հավատալ ստին, բայց ինքս չստել: Ես հասկանում էի, որ դա մի զրահ էր, որով ես պատրաստվում էի պատսպարվել աշխարհից: Ես ենթադրում էի, որ աշխարհը չի կարող ինձ վնաս պատճառել, եթե ինքս մեղքի զգացում չունենայի: Ու եթե ես իմ մասին լավ կարծիքի լինեմ, ի՞նչ տարբերություն, թե մյուսներն իմ մասին ինչ են մտածում…

«Հիմարները մեռնում են» գրքից6E-Mario-Puzo-498x680

ԻՎՈ ԱՆԴՐԻՉ

21 Aug

Դժբախտ մարդկանց դժբախտությունն այն է, որ անհնարինն ու արգելվածը ինչ-որ պահի դառնում են հնարավոր ու թույլատրելի կամ, ծայրահեղ դեպքում, թվում են այդպիսին: Եվ տիրանալով մարդկանց ծածուկ ցանկություններին ու մտադրություններին, դժբախտությունը կրկին հայտնվում են նրանց առաջ իր ճշմարիտ էությամբ, այսինքն անթույլատրելի և անհասանելի բոլոր հետևանքներով նրանց համար, ովքեր ամեն դեպքում կընկնեն դրա ճանկը…Ivo-Andrić-nobelovac-jugoslovenski-pisac

 

 

ՇՈՒ ՑԶԻՆ

21 Aug

Երջանկության առաջին դրսևորումը երկարակեցությունն է, երկրորդը` հարստությունը, երրորդը` մարմնի առողջությունն ու հոգու հանգստությունը, չորրորդը` սերը ողջախոհության նկատմամբ, հինգերորդը` կյանքը եզրափակող խաղաղ վախճանը:

Վեց  աղետաբեր ծայրահեղություններն են. առաջինը` դժբախտություններից կրճատված կյանքը, երկրորդը` հիվանդությունը, երրորդը` վիշտը, չորրորդը` աղքատությունը, հինգերորդը` խեղված մարմինը, վեցերորդը` մտքի տկարությունը:P_317650_0__286713390

 

ՍԵՄՈՒԵԼ ԲԵՔԵԹ

20 Aug

Մենք հաճախ ենք հիասթափվում այն բանի ոչնչությունից, ինչը մեզ հարմար է անվանել ձեռքբերում: Սակայն ի՞նչ բան է ձեռքբերումը: Սուբյեկտի նույնականացումը իր ցանկության օբյեկտի հետ: Իսկ այդ ընթացքում գուցե թե սուբյեկտը բազմիցս մեռել է:

Բոլոր մարդիկ իրենց ցանկությունների զոհերն են, ամենքը զբաղված են անմիտ գործերով, որոնց ելքը նախապես որոշված է և ճզմված  անմաքուր աշխարհի մամլիչի տակ:

«Բեկորներ» էսսեիցSamuel-Beckett-001

 

ՀԱՐԻ ՕՎԵՐՍԹՐԻԹ

20 Aug

Մեր վարքի հիմքում ընկած են մեր նվիրական ցանկությունները, և լավագույն խորհուրդը, որ կարելի է տալ նրան, ով իր առջև խնդիր է դրել համոզել ինչ-որ մեկին անելու այս կամ այն բանը` լինի դա գործարար աշխարհում, ընտանիքում, դպրոցում թե քաղաքականության մեջ, հանգում է հետևյալին. նախ ստիպեք ձեր զրուցակցին բուռն կերպով ինչ-որ բան ցանկանալ: Նա, ով կկարողանա դա անել, կտիրի ամբողջ աշխարհին, իսկ ով չի կարողանա` կմնա միայնակ:zhelanie-1

ՅԱՆ-ՖԻԼԻՊ ԶԵՆԴԿԵՐ

19 Aug

Յուրաքանչյուրի կյանքում, նույնիսկ ամենաերջանիկի, ներհյուսված են տառապանքի թելերը: Հիվանդությունները, ծերությունը, մահը` սրանցից չեն խուսափի ոչ աղքատները, ոչ հարուստները: Այդ օրենքները աշխարհի բոլոր անկյուններում և բոլոր ժամանակների համար միանման են: Չկա մի ուժ, որ կարող է մարդուն ազատել նրա ճակատագրին ուղեկից դարձած ցավից ու տխրությունից: Դա կարող է անել միայն մարդն ինքը: Բայց որքան էլ դժվարին լինի կյանքը, ինքնին նա եզակի պարգև է: Եվ կա միայն մեկ ուժ` մահին գերազանցող: Սերն է:437991719-10826103_517-1B09

ՏՈՆԻՆՈ ԳՈՒԵՐԱ

19 Aug

Այժմ ինձ համար և, ինչու՞ ոչ, կարելի է ասել` ձեզ համար, ամբողջ աշխարհի համար, բոլորի համար եկել է այնպիսի մի ժամանակ, երբ… Նախկինում եթե ես նայում էի մարդկանց, փոփոխվում էր նրանց վիճակը: Նրանք փոխվում էին ինքնիրեն: Այժմ իմ հայացքը չի փոխում ուրիշներին, իսկ ուրիշները չեն փոխում ինձ: Հավանաբար այդ պատճառով էլ ես կորցրեցի կողմնորոշումս: Ես այլևս ինձ չեմ ճանաչում մարդկանց մեջ, այսինքն ես այլևս չեմ գտնում ինքս իմ մասնիկը նրանց մեջ: Չկան ընկերություններ, ընտանիքներ, կապեր, չկան քաղաքներ ու երկրներ… Կառավարություններին ղեկավարում են այլ կառավարություններ… Շուրջբոլորը համատարած դիմազրկություն է: Անտեսանելի ձեռքը սրբել է բոլոր դիմագծերը… Եվ ահա, առանց կողմնորոշիչի, առանց հենման կետի մարդը թափառում է անապատում և կարիք է զգում այն բանի, որ ինչ-որ մեկը հետևի իր ուղուն…

«Թռչունների երամը» գրքիցtonino-guerra-morte

ՌՈԱԼԴ ԴԱԼ

18 Aug

Չգիտեմ, հայտնի է ձեզ, թե՞ ոչ` մարդկանց, ովքեր շատ թանկ ավտոմեքենաներ ունեն, միավորում է հզոր եղբայրությունը: Նրանք ինքնաբերաբար հարգում են մեկը մյուսին, իսկ հարգում են նրանք պարզապես այն պատճառով, քանի որ հարստությունը հարգում է հարստությանը: Ըստ էության, շատ հարուստ մարդը ամբողջ աշխարհում ոչ մեկին այնքան չի հարգում, քան մեկ ուրիշ շատ հարուստ մարդու և դրա համար էլ, ուր էլ նրանք մեկնեն, նրանք ամենուր, բնականաբար, իրար են փնտրելու…NGJkODg2Z

ՄԻԽԱՅԻԼ ԺՎԱՆԵՑԿԻ

17 Aug

Կյանքը կարճ է:

Եվ միայն գիրքն է նրբանկատ:

Հանեցիր դարակից:

Թերթեցիր:

Նա չունի անպատկառություն:

Նա չի սողոսկում քո ներսը:

Դրված է դարակում, լռում է, սպասում, թե երբ կառնեն տաք ձեռքերի մեջ:

Եվ նա կբացվի:

Եթե մարդիկ էլ այդպիսին լինեին:book-on-a-shelf

ԿՈԿՈ ՇԱՆԵԼ

17 Aug

Կյանքը պիջակ չէ, այն չի կարելի կարկատել կամ նորից վերաձևել, բայց և անցյալի համար ափսոսալ նույնպես պետք չէ, այլապես զղջումից ծերությունը կվերածվի համատարած ատամի կրճտոցի: Ինչ եղել է` եղել է, առաջ նայեք, ոչ թե ետ և ապրեք նրանով, ինչ լինելու է, եթե նույնիսկ դուք արդեն շատ տարեց եք: Ընդհանրապես տարիքը ոչ թե օրերի քանակն է, այլ հոգու վիճակը: Ահա, ես կմեռնեմ քսանհինգ տարեկանում, բայց վերջին վաթսուն տարիների ընթացքում միշտ քսանչորս տարեկան եմ, իսկ թե երբ է մյուս ծննդյան օրը, ոչ ոք չգիտի, նույնիսկ ես…coco-chanel-uzalezniona-od-23729_l

 

ԷՄԻԼ ՍԻՈՐԱՆ

16 Aug

Տոնավաճառում ինքն իրեն չարչարելով ծամածռություններ անող  ու կոկորդ պատռող մի ծաղրածուի առաջ կանգնած` ինքս ինձ ասում էի, թե նա կատարում է իր պարտքը, այնինչ ես ճարպկորեն խույս եմ տալիս իմից:

Որևէ բնագավառում ինքն իրեն դրսևորելն ու ստեղծագործելը քիչ թե շատ ղեկավարված մոլեռանդի գործն է: Եթե չես կարծում, թե առաքելություն ունես, գոյություն ունենալը դժվար է, գործելը` անհնարին:

Թարգմ. Նունե Աբրահամյան???????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????

ԵԼԵՆԱ ՎԵՆՏՑԵԼ

16 Aug

Ցանկացած վատ մարդ ինքն իր համար, ինքն իր ներսում իրավացի է: Նա չէր կարող ապրել, եթե գիտակցեր իր վատ լինելը: Նա առաջ է մղում ինքնաարդարացման համակարգը, իր ձևով ներքին ամրությունը: Նրա մասին դրսից մի դատիր: Մտովի թափանցիր նրա հոգու մեջ, փորձիր հասկանալ, թե ինչով է նա ամրացրել իր հավասարակշռությունը: Ինչպե՞ս է նա ինքն իրեն տեսնում և ինչով է արդարացնում իրեն:

Ուրիշի մաշկի տակ մտնելու կարողությունը տխուր շնորհ է, որ կյանքը պարգևել է մարդուն: Ցավոք, այդ շնորհն ավելի հաճախ բաժին է հասնում տկար, կյանքից նեղացած ծերերին, այլ ոչ թե երիտասարդներին ու գործունակներին:

Ես համոզված եմ, նույնիսկ ամենավատ մարդը տեղի կտա քնքշանքի ու խրախուսանքի առաջ: Հիացիր նրանով (միայն անկեղծորեն) և նա քեզ հետ կլինի երջանիկ ու բարի:душа и тело

ԳԻ ԴԸ ՄՈՊԱՍԱՆ

15 Aug

Ես նույնիսկ այլևս չեմ կարողանում տեսնել այն մարդկանց, որոնց հետ նախկինում հաճույքով էի հանդիպում, քանի որ ճանաչում եմ նրանց, քանի որ նախապես արդեն գիտեմ, թե ինչ կասեն նրանք ու ինչ կպատասխանեմ ես, քանի որ ինձ հայտնի է նրանց մտքերի, նրանց դատողությունների ընկճող պարզունակությունը: Մարդկային ուղեղը նման է կրկեսային ասպարեզի, որտեղ հավերժորեն պտույտներ է գործում դժբախտ, այնտեղ քշված նժույգը: Ինչպիսին էլ լինեն մեր ջանքերը, մեր հնարքները, դուրս պրծնելու մեր փորձերը, դրանց շրջանակը սահմանափակված է: Ամեն տեղ, ուր էլ հայացքդ նետես, չկա ոչ մի անսպասելի ճեղք, ելք դեպի անհայտություն: Ստիպված ես պտտվել, հավերժ պտտվել միևնույն մտքերի, միևնույն ուրախությունների, միևնույն կատակների, միևնույն սովորույթների, միևնույն համոզմունքների և միևնույն նողկանքի շուրջը…e0c8bc4b8101629d570777bd0232c417.jpg

ՎԻՃԱԿԱԳՐՈՒԹՅՈՒՆ

Map

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 4,880 other followers

%d bloggers like this: